Symbol pokoju i zdrowia

Oliwka jest długowieczną rośliną: nierzadko osiąga sto lat życia, a nawet więcej. Podobno w Ogrodzie Oliwnym w Jerozolimie jest co najmniej pięć czy sześć drzew oliwnych w wieku około tysiąca lat; niektórzy datują je nawet na czasy Jezusa.

Drzewo oliwne było od zawsze uważane za symbol pokoju i zdrowia.

Roślina dojrzewa po ośmiu latach, ale dopiero po upływie trzydziestu obficie owocuje.

Z czystej oliwy z oliwek wyrabia się „balsam Samarytanina”. Do oliwy dodaje się białko jajka oraz białe wino. Wymieszawszy wszystkie składniki, otrzymuje się środek na gojenie  ran i miksturę łagodzącą.

Oliwce przypisywane są ważne właściwości lecznicze; roślina ta rzeczywiście je posiada, ponieważ z oliwek zielonych, czerwonych oraz czarnych wytłacza się oliwę bogatą w retinol- około 120 mikrogramów na 100 gramów.

Właściwości oliwki kryją się nie tylko w jej owocach , ale też w liściach, które zawierają między innymi flawonoidy, mannitol, taniny, kwas jabłkowy, oleinowy i glikolowy, saponiny, heterozydy, glikozydy laktonowe, takie jak elenolidy i oleuropeina, sód, wapń, żelazo  i potas.

Ze względu na jego solidność i długowieczność bardzo cenione jest również drzewo oliwne.

Odwar z liści ma właściwości przeciwcukrzycowe i moczopędne; działa tez dobroczynnie na nadciśnienie tętnicze, ponieważ rozrzedza krew, co ułatwia jej przepływ przez żyły.

Odwar jest ponadto stosowany jako środek pomocniczy przy dusznicy bolesnej, miażdżycy tętnic i jako środek obniżający gorączkę.

Zewnętrznie: odwar do przemywania ran i łagodzenia oparzeń, zwłaszcza słonecznych; w tym celu mieszamy go z wodą i białkiem jajka.

Od niepamiętnych czasów z owoców oliwki wytłacza się olej (Oleum Olivarum) nazywany oliwą. Jej właściwości lecznicze wynikają z zawartości do 70% glicerydów kwasów nienasyconych, głównie glicerydów kwasu olejowego. To dlatego oliwa obniża poziom lipidów we krwi, stanowiąc ważny element diety przeciwmiażdżycowej. Ponadto wykazuje korzystne działanie w kamicy żółciowej, wrzodach żołądka i dwunastnicy. W recepturze aptecznej jest wykorzystywana przy wykonywaniu maści, mazideł i emulsji do wstrzyknięć jako rozpuszczalnik substancji lipofilnych. Z bogatych w związki czynne liści przygotowuje się wyciągi i napary obniżające ciśnienie krwi, działające hipoglikemiczne, moczopędnie i przeciwgorączkowo.

 

Źródło: Giuseppe Bertelli Motta, „Lecznicze rośliny Biblii”, Wydawnictwo Esprit, Kraków 2016

Sieci społecznościowe

Tagi