Antocyjany aronii

Aronia należy do rodziny Rosaceae i jest blisko spokrewniona z jarzębiną. Jej ojczyzną jest Ameryka Północna, obszar od Wielkich Jezior aż po Florydę. W XVIII wieku sprowadzono ją do Europy; najpierw do Rosji, Skandynawii. W latach 80-tych XX wieku powstały pierwsze plantacje w Polsce. Lata 90-te to okres intensywnych badań naukowych nad rolą antyoksydantów w organizmie. Badania te pokazały, że polifenole z owoców nie tylko są niezbędnym elementem diety, ale też mogą zapobiegać wielu chorobom czy wspomagać leczenie. Spowodowało to wzrost zainteresowania winogronami, ale też aronią.

Z aronii produkuje się soki, dżemy, syropy, herbatki owocowe, nalewki, jest nawet wino aroniowe. Wyprodukowano też preparaty farmaceutyczne: lek wzmacniający odporność (Bioaron C) oraz suchy ekstrakt antocyjanów aroniowych w kapsułkach.

Badania właściwości antocyjanin aroniowych prowadzone przez kilka lat w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi potwierdziły, że mają one korzystne działanie w wielu chorobach o etiologii wolnorodnikowej. Późniejsze badania kliniczne w Warszawie dowiodły, że preparat obniża ciśnienie, może więc on być przydatny dla osób z nadciśnieniem i miażdżycą. Jakie są bioaktywne składniki aronii?

Cenne składniki aronii

Owoce aronii mogą zawierać aż 10-20 g polifenoli w 1 kg, natomiast ilość ciemnoczerwonych barwników antocyjanowych może osiągnąć 4.02-8.5 g w 1 kg. Interesujące jest porównanie aronii z innymi owocami, które są popularne w Europie, zwłaszcza z takimi jak czarne jagody, czarny bez, czarne porzeczki, wiśnie czy ciemne winogrona. Porównanie to przekonuje, że aronia jest rekordzistką, zarówno jeśli chodzi o zawartość antocyjanów jak i całkowitą ilość związków typu polifenoli.

Owoce aronii to jedno z najbogatszych źródeł antocyjanów w przyrodzie.

 

Suplementy diety dla Ciebie, prof. Iwona Wawer, Wyd. II rozszerzone, Wydawnictwo Wektor

Sieci społecznościowe

Tagi