Bukwica pomaga w leczeniu nieżytu żołądka i jelit!

Bukwica zwyczajna to roślina wieloletnia z rodziny Wargowych (Labiatae), występująca w Europie i północnej Azji. W Polsce rośnie na łąkach, wzgórzach i w zaroślach, pospolita na całym niżu, a w górach aż po regiel dolny.

Wyciągi z ziela i liści bukwicy, dzięki obecności garbników, działają ściągające i przeciwzapalnie na błony śluzowe przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym odwaru z ziela tworzą się kompleksowe połączenia garbników z białkami błon śluzowych. Następuje zmiana ciśnienia osmotycznego i kurczenie się komórek na powierzchni błon śluzowych (efekt ściągający) oraz zatrzymanie przenikania nadmiernych ilości wody do tkanki jelit. Oprócz tego garbniki, dzięki wiązaniu się z białkami, hamują niewielkie krwawienia wewnętrzne z naczyń włosowatych jelit. Niszczą ponadto różne drobnoustroje, w tym również szczepy antybiotykooporne, unieczynniają toksyny bakteryjne przewodu pokarmowego i stanowią naturalny egzogenny czynnik przeciwzapalny.

Wyciągi wodne z ziela bukwicy stosowane zewnętrznie działają odkażająco i ściągająco.  Są typowym lekiem garbnikowym. Doustnie podaje się odwar z ziela bukwicy w biegunkach o różnym stopniu nasilenia, nieżytach żołądka i jelit, lekkich zatruciach pokarmowych i letnich biegunkach u dzieci. Również stosuje się w długotrwałych zbyt wolnych stolcach, bólach brzucha i wzdęciach, powodowanych nadmierną fermentacją, a także w niewielkich krwawieniach jelitowych z małą ilością krwi i śluzu w kale.

Zewnętrznie odwar wykorzystuje się do okładów na czyraki, wrzody, trudno gojące się rany i do obmywań w zakażeniach skóry bakteriami ropotwórczy-mi, zarodnikami grzybów chorobotwórczych i drożdżakami, a także do okładów w owrzodzeniu żylakowatym nóg oraz do obmywania w nadmiernej potliwości stóp.

Odwar z bukwicy: 1/2-1 łyżkę rozdrobnionego ziela zalać 1 szklanką wody wrzącej i gotować pod przykryciem na wolnym ogniu 5 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 1/4-1/3 szklanki 1-2 razy dziennie w niezbyt nasilonej biegunce na 1 godz. przed posiłkiem. Dzieciom i młodzieży podawać 1-3 łyżek, zależnie od wieku 1-2 razy dziennie. Do użytku zewnętrznego na okłady zaleca się odwar bardziej stężony z 1-11/2 łyżki ziela na 3/4 szklanki wody wrzącej, sporządzony jak poprzednio. Zioła żołądkowe: zmieszać po 30 g liści lub ziela bukwicy, ziela skrzypu i liści.

Przetwory z ziela bukwicy, stosowane w zalecanych dawkach, nie wywołują odczynów szkodliwych. W dawkach dużych wywołują zaparcia i podrażnienia przewodu pokarmowego.

 

Źródło:Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1987.

Sieci społecznościowe

Tagi