Czosnek niedźwiedzi - sposób na odporność prof. Elżbieta Pisulewska

Czosnek niedźwiedzi to jeden z 10 najpopularniejszych gatunków wzmacniających odporność organizmu. Do grupy tej należą m.in. aloes (Aloe), czosnek pospolity, jeżówka purpurowa, jemioła, lukrecja gładka, ogórecznik lekarski, pochrzyn włochaty, żeń-szeń, żywotnik zachodni. 

Czosnek niedźwiedzi to bylina z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae), dawniej czosnkowatych (Alliaceae) z rodzaju czosnek (Allium). Występuje w stanie  dzikim na terenie Europy, Turcji, na Kaukazie i na Syberii. W Polsce często występuje w górach i w cienistych lasach łęgowych. Gatunek znajdujący się w naszym kraju pod częściową ochroną. Surowcem jadalnym i leczniczym są liście i cebulki (Allii ursini bulbus). Liście zbiera się na początku kwitnienia (kwiecień/maj), a cebulki na przełomie sierpnia i września.

Najcenniejszym składnikiem jest alliina, która pod wpływem działania enzymu allinazy przechodzi w allicynę, a ponadto siarczki i wielosiarczki allilowe (związki o działaniu bakteriobójczym). Czosnek niedźwiedzi znajduje zastosowanie w lecznictwie jako lek drażniący skórę i odkażający. Wyciągi stosowane wspomagająco w leczeniu nadciśnienia oraz do celów kosmetycznych. Nalewka sporządzona na posiekanych liściach, a jesienią na cebulkach jest doskonałym lekiem na zaziębienia i bronchity.

Znacznie szersze jest zastosowanie kulinarne. Świeżych lub suszonych liści i cebulek także świeżych lub marynowanych używać można do przyprawiania zup, sosów i kotletów z mielonego mięsa. Z liści przyrządza się znakomite pesto lub przygotowuje się masło czosnkowe. Popularne są racuszki przygotowywane z cukinii, marchewki, jajek, odrobiny mąki i oczywiście liści czosnku. Całość doprawia się solą, pieprzem i gałkę muszkatołową, a podaje z sosem z jogurtu naturalnego i świeżymi posiekanymi liśćmi czosnku niedźwiedziego. Warto spróbować.

prof. Elżbieta Pisulewska

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska

Autor

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska – pracuje na Wydziale Rolniczo-Ekonomicznym Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Prowadzi badania dotyczące technologii uprawy roślin zbożowych, strączkowych, oleistych i zielarskich oraz jakości uzyskanych plonów. Badania nad roślinami zielarskimi dotyczą zarówno plantacji produkcyjnych gatunków przyprawowych i leczniczych, jak i sposobu wykorzystania surowców. Jest autorem lub współautorem ponad 200 pozycji wydanych drukiem. Przebywała na stażach naukowych w Anglii, Irlandii i Holandii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Agronomicznego oraz Polskiego Towarzystwa Technologów Żywności.

Wszystkie artykuły autora

Sieci społecznościowe

Tagi