Dowiedz się więcej o kasztanowcu

Kasztanowiec zwyczajny to drzewo z rodziny Kasztanowcowatych (Hippocastanaceae), pochodzące z Grecji, południowej części Azji Mniejszej oraz Iranu. W Polsce kasztanowiec jest powszechnie znany jako dekoracyjna roślina parkowa, wysadzana często wzdłuż dróg i alei.

Kasztanowiec dostarcza kilku surowców. Wiosną zdejmuje się korę z młodych, gładkich oraz zdrowych gałązek i suszy w przewiewie. Surowcem jest kora kasztanowca.

W czerwcu ścina się w pełni kwitnienia całe kwiatostany kasztanowca, a następnie obrywa pojedyncze kwiaty z szypułkami i suszy rozkładając cienką warstwą w miejscach zacienionych i przewiewnych. Otrzymuje się kwiat kasztanowca. W końcu lipca zrywa się niedojrzałe owoce kasztanowca, wyłącznie na zlecenie zakładów zielarskich i w stanie świeżym przerabia w przetwórniach na intrakt. Często zbiera się jesienią dojrzałe nasiona kasztanowca, które służą do wyrobu kleju dekstrynowego oraz saponin. Niekiedy bywają zbierane liście kasztanowca.

Zawarte w przetworach z kasztanowca flawonoidy, pochodne kumaryny oraz escyną uszczelniają ściany naczyń włosowatych i doprowadzają ich przepuszczalność do stanu normalnego. Zmniejszają nadmierną kruchość naczyń, przywracają im elastyczność i wzmacniają odporność. Poprawiają jednocześnie krążenie obwodowe, ukrwienie skóry oraz narządów o umięśnieniu gładkim. Usprawniają także przepływ krwi w naczyniach żylnych i przeciwdziałają zastojom żylnym. Wydaje się, że nieznacznie hamują krzepliwość krwi i przeciwdziałają powstawaniu zakrzepów wewnątrznaczyniowych.

Wyciągi z kasztanowca, zawierające escynę, działają nie tylko zapobiegawczo, lecz także wyraźnie przyśpieszają wchłanianie płynu surowiczego w miejscu obrzęku. Podane zewnętrznie na skórę działają przeciwbakteryjnie, łagodnie ściągające i przeciwzapalnie.

Dzięki obecności garbników zespół ciał czynnych kasztanowca wywiera na przewód pokarmowy działanie rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz łagodnie zapierające.

Przyjmuje się, że kora kasztanowca przewyższa nasiona i kwiaty w działaniu uszczelniającym drobne naczynia krwionośne, a także przeciwzapalnym i przeciw-bakteryjnym na przewód pokarmowy, ale znacznie ustępuje obu wymienionym surowcom w działaniu przeciwobrzękowym.

Nie należy przekraczać zalecanych dawek, gdyż może to spowodować nudności i wymioty.

Wykorzystując działanie przeciwobrzękowe i przeciwprzesiękowe wyciągów z nasion, kwiatów i liści kasztanowca podaje się je doustnie w obrzękach wywołanych urazami mechanicznymi i zwichnięciami bądź w stanach zapalnych skóry i tkanki podskórnej, obrzęku głośni, płuc, a nawet mózgu. Również w przypadku wysięków, krwiaków, nacieków krwawych oraz odmrozin. Izolowaną escynę stosuje się dożylnie w iniekcjach (ale nie domięśniowo).

Chociaż jest mieszaniną saponin, to nie hemolizuje czerwonych krwinek.

Dobre wyniki dają przetwory z kasztanowca stosowane doustnie w zakrzepach i zastojach żylnych, zwłaszcza w zakrzepowym zapaleniu żył, owrzodzeniach żylakowych, żylakach odbytu oraz zapaleniu ścięgna.

Zewnętrznie podaje się przetwory z kasztanowca w postaci okładów w leczeniu oparzeń i odmrożeń I stopnia, ubytków naskórka oraz ograniczonym, ogniskowym zapaleniu naczyń włosowatych skóry.

Odwar z kwiatów kasztanowca: 1 łyżkę stołową suszonych kwiatów zalać 1- 1i1/2 szklanki wody letniej. Gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 5 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 1/4-1/2 szklanki 2-4 razy dziennie 30 min po jedzeniu w obrzękach pourazowych, żylakach i miejscowym zapaleniu żył. Zewnętrznie zaleca się do okładów na kontuzje.

Odwar z kory kasztanowca: 1 łyżkę rozdrobnionej kory zalać 1i1/2-2 szklankami wody letniej i pozostawić na 1-2 godz. Ogrzewać do wrzenia i gotować powoli pod przykryciem 5-10 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 1/3-1/2 szklanki 2-3 razy dziennie przed jedzeniem w nieżytach przewodu pokarmowego, mało nasilonej biegunce, owrzodzeniu jelita grubego i obecności krwi w kale.

Zioła przeciwobrzękowe: zmieszać 50 g kwiatów lub liści kasztanowca, 30 g ziela krwawnika i 20 g ziela nostrzyka. Zalać 1 1/2 łyżki ziół 2 szklankami wody ciepłej i ogrzewać powoli do wrzenia pod przykryciem lub postawić nad parą na 30 min. Przecedzić i wypić w 2 porcjach między posiłkami. Stosować w kontuzjach, obrzękach urazowych, podskórnych i wynaczynieniach.

Okład przeciwobrzękowy: zmieszać 50 g rozdrobnionych kwiatów lub liści kasztanowca, 30 g ziela hyzopu i 20 g liści babki. Zarobić z wodą na papkę 3-6 łyżek ziół i 1 łyżkę płatków owsianych, ogrzewać w naczyniu, przenieść na płótno, przyłożyć na chore miejsce i owinąć. Zmieniać kilka razy dziennie. Stosować w kontuzjach, siniakach, obrzękach pourazowych, bólach po zwichnięciach stawów rąk i nóg.

Kasztany dojrzałe. Obserwacje wskazują, że kasztany neutralizują szkodliwe promieniowanie podziemnych cieków wodnych i są pomocne w przywróceniu snu oraz zmniejszeniu dolegliwości reumatycznych w ciągu nocy w miejscu spoczynku. W tym celu umieszcza się pod łóżkiem 3 woreczki zawierające 15-20 kasztanów, które należy corocznie zmieniać.

 

Źródło: Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa

Sieci społecznościowe

Tagi