Górskie bogactwo - arnika

Substancje czynne zawarte w arnice są dobrym lekiem w przypadku obrzęków i krwiaków po urazach i stłuczeniach. Przyspieszają wchłanianie, zmniejszają ból i wzmacniają ściany naczyń. Zapobiegają wykrzepianiu krwi w naczyniach żylnych. Arnika może być polecana w przypadkach oparzeń i odmrożeń I i II˚, a także w innych chorobach skóry, takich jak stany zapalne, owrzodzenia, czyraki. Arnika znosi bóle korzonkowe, bóle kostne, nerwobóle.
    Przetwory arniki należy stosować ostrożnie, bowiem stosunkowo łatwo można je przedawkować, co z kolei może objawić się podrażnieniem skóry aż do zropienia włącznie. Nie wolno stosować arniki na otwarte rany, oparzenia III˚.
    Doustne przyjmowanie preparatów arniki poprawia pracę przewodu pokarmowego, powodując zwiększone wytwarzanie soku żołądkowego i żółci. Arnika przyspiesza przemianę materii. Znosi stany skurczowe w przewodzie pokarmowym. Poprawia krążenie krwi w mózgu i naczyniach wieńcowych oraz w naczyniach kończyn.
    Homeopatia zaleca stosowanie arniki w przypadkach miażdżycy przebiegającej z nadciśnieniem tętniczym, w zapobieganiu zapaleniom żył po porodach i operacjach.
    Arnikę również doustnie należy stosować ostrożnie, bowiem w dużych dawkach wywołuje silne przekrwienie błony śluzowej żołądka, wymioty, biegunkę, a także osłabienie pracy serca i zwężenie źrenic oraz bóle głowy. Doustne przyjmowanie preparatów arniki przeciwwskazane jest w ostrych i podostrych stanach zapalnych żołądka i jelit, podczas leczenia naparstnicą i strofantyną. 

Źródło: Krześniak Leszek Marek, Apteczka ziołowa, Wyd. ”Sport i turystyka”, Warszawa 1987, str. 15

Sieci społecznościowe

Tagi