Goryczka żółta prof. Elżbieta Pisulewska

Goryczka żółta (Gentiana lutea) syn. gencjana żółta to bylina z rodziny goryczkowatych (Gentianaceae). W Polsce występuje na wysokogórskich łąkach Tatr. Gatunek pod ochroną. Uprawiana jest dla celów leczniczych. Rozmnażana z nasion. Surowcem jest korzeń goryczki zbierany jesienią z roślin 3 lub 4-letnich. Surowiec zawiera: substancje goryczowe o charakterze glikozydowym m.in. gencjopikrynę i amarogentynę, pochodne ksantonu, węglowodany (sacharozę, gencjanozę, gencjobiozę) zw. Alkaloidowe i in. W lecznictwie korzeń goryczki wzmaga wydzielanie soków trawiennych i żółci. Sosowany jest najczęściej w preparatach galenowych jako lek żołądkowy, wzmagający apetyt, żółciopędny. Wyciąg z korzenia wykazuje działanie immunostymulujące (Sinupret) oraz grzybobójcze porównywalne z działaniem niektórych antybiotyków. Używany w homeopatii, weterynarii, a także przemyśle spirytusowym.

 

Elżbieta Pisulewska, Tajemnice ziół zastosowanie w żywności, żywieniu, dietetyce i kosmetologii, Krakowska Wyższa Szkoła Promocji i Zdrowia, Kraków 2016, str.  175

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska

Autor

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska – pracuje na Wydziale Rolniczo-Ekonomicznym Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Prowadzi badania dotyczące technologii uprawy roślin zbożowych, strączkowych, oleistych i zielarskich oraz jakości uzyskanych plonów. Badania nad roślinami zielarskimi dotyczą zarówno plantacji produkcyjnych gatunków przyprawowych i leczniczych, jak i sposobu wykorzystania surowców. Jest autorem lub współautorem ponad 200 pozycji wydanych drukiem. Przebywała na stażach naukowych w Anglii, Irlandii i Holandii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Agronomicznego oraz Polskiego Towarzystwa Technologów Żywności.

Wszystkie artykuły autora

Sieci społecznościowe

Tagi