Granica jest czymś świętym, pod ochroną bóstwa Anselm Grün OSB

Granice były dla ludzi zawsze czymś świętym. Granica oddziela i chroni oraz przydziela ludziom obszary ziemi. Dopiero sprawiedliwy podział ziemi umożliwia narodom pokojową egzystencję. To samo stwierdzamy, obserwując historię i świadomość Izraelitów: Sam Bóg ustanowił granice dla narodu izraelskiego. Święte były również granice istniejące między ludźmi w narodzie izraelskim. „Księga Przysłów” przestrzega przed przesuwaniem granicy: „Nie przesuwaj pradawnej miedzy, ustalonej przez twoich przodków” (Prz 22,28 i 23,10). A w „Księdze Powtórzonego Prawa” Bóg nakazuje Izraelitom: „Nie przesuniesz miedzy swego bliźniego, postawionej przez przodków na dziedzictwie otrzymanym w kraju, który dał ci w posiadanie Pan, Bóg twój” (Pwt 19,14). Naród izraelski nie był osamotniony w takim rozumieniu granic, ale przejął poglądy świata antycznego.

We wszystkich kulturach granice są pod szczególną ochroną bóstwa. Odnosi się to nie tylko do granic kraju, ale też do granic na miedzy lub tych, które należy zachowywać budując dom. Już Grecy mieli wyraźne przepisy odnoszące się do odległości granicznych, których należało przestrzegać przy budowie domu, sadzeniu drzew oliwnych, kopaniu studni, a nawet przy ustawianiu pszczelich uli. Rzymianie nie tylko rozbudowali przepisy prawne regulujące granice, ale same granice miały dla nich święty charakter i co roku obchodzili święto zwane terminaliami. Termini były to kamienie graniczne. Czczono je jako istoty boskie. Nasze pojęcie „termin” pochodzi właśnie od tego rzymskiego słowa. Gdy ustalimy z kimś jakiś termin, wyznaczamy sobie pewną granicę, której mają trzymać się obie strony.

Na oznaczenie granic Rzymianie mieli kilka określeń. Granicę zwali finis, co oznacza też „koniec”. Na granicy kończy się obszar władzy króla i prawo uzyskiwania korzyści przez sąsiada. Granica przypomina mi o końcu moich własnych zdolności i możliwości. Innym łacińskim określeniem granicy jest słowo limes. Limes jest wynikiem rozgraniczenia przez odmierzenie (limitatio). Istnieją liczne starożytne pisma o odmierzaniu pól i placów budowy. Granica pokazuje, co mi zostało wymierzone, co jest moją miarą, moim „limitem”. Prawo rzymskie przykładało dużą wagę do przestrzegania granic i do tego, aby każdemu oddać to, co mu się należy. Prawo chroni granicę i tym samym człowieka. 

 

Anselm Grün OSB, Ramona Robben, Ustalać granice – szanować granice

Aby nasze wzajemne relacje były udane – duchowe impulsy

Tłumaczenie z niemieckiego: Ewa Anna Piasta

Sieci społecznościowe

Tagi