Istnienie i działanie - Thomas Merton

Ogrzewa nas ogień, a nie dym z ognia. Przewozi nas przez morze okręt, a nie smuga, którą pozostaje za sobą na wodzie. Podobnie trzeba się doszukiwać tego, czym jesteśmy, w niewidocznych głębiach naszej własnej istoty, a nie w ich zewnętrznym odbiciu w naszych czynach. Możemy odnaleźć siebie takich, jacy rzeczywiście jesteśmy, nie w pianach powstałych z naszego starcia się z otoczeniem, ale jedynie we własnej duszy, z której wynikają wszystkie nasze postępki.

Ale dusza jest ukryta i niewidoczna. Nie mogę jej bezpośrednio zobaczyć, bo jest nawet przede mną osłabiona. Nie potrafię także ujrzeć moich oczu. Są one za blisko mnie, abym je mógł widzieć. Nie dano im oglądać siebie. Wiem, że mam oczy, patrzę nimi na inne przedmioty.

Mogę zobaczyć moje oczy w lustrze. I moja dusza może również odbijać się w zwierciadle działania. Ale to , co w nim można dostrzec, to tylko moje odbicie, a nie to, czym jestem, nie moją prawdziwą istotę. Zwierciadło słów i czynów ujawnia mnie tylko częściowo.

Słowa i czyny, które wypływają ze mnie i objawiają się na zewnątrz, są martwe w porównaniu z ukrytym życiem, będącym ich źródłem. Czyny są powierzchowne i nietrwałe. Przemijają szybko , chociaż ich skutki mogą jeszcze trwać przez chwilę. Ale sama dusza pozostaje. Wiele zależy od tego, jak ona widzi siebie w zwierciadle własnego działania.

 

 

Źródło: Thomas Merton, Nikt nie jest samotną wyspą, Zysk i S-ka Wydawnictwo, Poznań

Sieci społecznościowe

Tagi