Jak korzystać z dobrodziejstw chabrów

Chaber bławatek to roślina jednoroczna z rodziny astrowatych, występująca w Europie i Azji. W Polsce rośnie jako pospolity chwast polny w całym kraju.

Kwiaty zebrane w koszyczki osadzone na końcach rozgałęzień pędów. Na brzegu koszyczka kwiaty języczkowe barwy chabrowoniebieskiej, czasem białe, różowe lub brunatnopąsowe.

Do celów leczniczych zbiera się w maju, czerwcu zakwitające koszyczki kwiatowe, a następnie wyskubuje z nich kwiaty języczkowe, znajdujące się na brzegach koszyczków, i suszy szybko, najlepiej w suszarni ogrzewanej, gdyż przy powolnym suszeniu bledną. Otrzymuje się jako surowiec kwiat chabru bławatka. Należy go przechowywać w szczelnym opakowaniu w miejscach suchych i zacienionych, gdyż w przeciwnym razie szybko traci barwę i działanie lecznicze.

Wodne wyciągi z kwiatów chabru wywierają dość silne działanie moczopędne. Zwiększają, czasem kilkakrotnie, ilość wydalanego moczu, tym więcej, im silniejsze było zahamowanie jego wydzielania. Działanie to przypisuje się glikozydom antocyjanowym. Kwiaty chabru wykazują również łagodne działanie żółciopędne oraz przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, wykorzystywane w niektórych chorobach oczu.

Napary z kwiatów chabru stosuje się doustnie w przewlekłych, mało nasilonych chorobach nerek, połączonych ze skąpym wydalaniem moczu oraz obrzękach spowodowanych zatrzymaniem wody i soli w ustroju. Pomocniczo w stanach zapalnych kłębków i miedniczek nerkowych, a także w kamicy nerkowej. Natomiast wraz z innymi ziołami również w niedostatecznym przepływie żółci do dwunastnicy.

Zewnętrznie stosuje się napar z kwiatów chabru w postaci przymoczek w zapaleniu brzegów powiek oraz spojówek, a także w nadwrażliwości na intensywne promieniowanie słoneczne oraz promieniowanie z ekranów telewizyjnych. Ponadto do zmywania owłosionej skóry głowy w łupieżu i grzybicy.

Napar z chabru: 1 łyżkę kwiatów zalać 1 szklanką wody wrzącej i naparzać 15 min pod przykryciem. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić 2 razy dziennie po 1/2 szklanki między posiłkami jako środek moczopędny w chorobach zapalnych nerek. Ten sam napar można stosować zewnętrznie do przymoczek na oczy i do zmywania głowy.

Napar oczny: zmieszać 4 łyżki kwiatów chabru, 3 łyżki ziela świetlika i 2 łyżki kwiatów rumianku. Zalać 2 łyżki mieszanki 1 szklanką wody wrzącej i naparzać pod przykryciem 15 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Przykładać ciepłe przymoczki na oczy w stanach zapalnych kilkakrotnie w ciągu dnia.

Zioła moczopędne: zmieszać po 50 g kwiatów chabru i liści porzeczki czarnej oraz po 25 g kwiatów mniszka, kwiatów robinii akacjowej i ziela pięciornika gęsiego. Zalać 2-3 łyżki ziół 3i1/2 szklanki wody letniej. Ogrzewać do wrzenia i gotować powoli pod przykryciem 5 min. Odstawić na 10 min i przecedzić do termosu. Pić 2/3-1 szklankę 3-4 razy dziennie między posiłkami jako środek moczopędny w obrzękach oraz kamicy moczowej.

 

 

Źródło: Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa

Sieci społecznościowe

Tagi