Jak przegrać zwycięsko

Praktyczni optymiści są zazwyczaj najwydajniejszymi pracownikami, gdyż nie cofają się przed niczym i wykorzystują wszystkie możliwości.

Nancy Woodhull, usunięta z college’u, przeszła wszystkie szczeble kariery, od pokoju redakcyjnego aż po fotel dyrektorski, podejmując nowe projekty bez względu na ryzyko niepowodzenia. Była jedną z początkujących dziennikarek pracujących dla “USA Today”, a dziś, w wieku lat czterdziestu czterech, jest odpowiedzialna za dwa główne działy w “Gannet Company” - gigancie na rynku środków masowego przekazu, który poza “USA Today” posiada także osiemdziesiąt trzy tytuły regionalnej prasy codziennej, szesnaście stacji radiowych i dziesięć telewizyjnych.

Woodhull sama przyznaje, że w swojej karierze popełniła kilka poważnych błędów. Ludzie przypisują te sukcesy głównie jej determinacji do odważnego działania, nawet w sytuacjach gdzie się dostaje po głowie. “Nic nigdy nie zalega na biurku Nancy - mówi Mindi Keirnan, jeden z jej głównych zastępców. - Może się ona posuwać w niepożądanym kierunku, ale nigdy nie ustoi w miejscu”. Optymiści mają wręcz nonszalancki stosunek do klęski.

Pewna moja znajoma zachęcała jednego ze swych synów, aby wziął się w garść i coś osiągnął. Chciała, żeby pełnił jakieś funkcje w szkole i brał udział w różnych zajęciach. “Mamo, ty nie rozumiesz jakie to dla mnie trudne, bo tobie zawsze wszystko się udawało” - odpowiedział chłopiec. “Byłam zaskoczona taką odpowiedzią - powiedziała - ponieważ przegrywałam częściej niż ktokolwiek, kogo znam. Mogłam robić inne wrażenie, bo po prostu nie przejmowałam się tak bardzo klęską, więc podejmowałam więcej zadań niż przeciętny człowiek. A zgodnie z rachunkiem prawdopodobieństwa, jeśli podejmujesz wiele zadań, wiele ci się uda!”

 

 

Źródło: Alan Loy McGinnis, Potęga optymizmu, Wydawnictwo Palabra

Sieci społecznościowe

Tagi