Kapusta - odwieczne lekarstwo

 

Od najdawniejszych czasów uważana jest za roślinę leczniczą. W starożytności kapustą leczono choroby płuc i wątroby.

Ponoć chroni przed zamroczeniem alkoholowym.

W rosyjskim lecznictwie ludowym zalecano ją przy zaburzeniach trawiennych, chorobach wątroby i śledziony, stanach zapalnych skóry, egzemach, oparzenia I i II stopnia, stłuczeniach, trudno gojących się ranach.

Liście ugotowane w mleku z otrębami stosuje się w postaci okładów przy skazie limfatycznej i wilgotnej egzemie.

Kwaszona kapusta dobrze przechowuje witaminę C, dlatego też w zimie stanowi ważne jej źródło. Sok z kwaszonej kapusty zaleca się jako napój bogaty w witaminy, ogólnie wzmacniający, poprawiający apetyt i trawienie, przy chorobach wątroby, śledziony, pęcherzyka żółciowego, zaparciach i żylakach.

Natomiast sok wyciśnięty ze świeżych liści jest doskonałym środkiem gojącym owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, stosują się go także przy nieżycie żołądka z niedokwaśnością, przy chorobach dróg oddechowych i strun głosowych, zapaleniach pęcherzyka żółciowego, cukrzycy, niestrawności oraz atonii jelit.

Soku z kapusty nie można zażywać przy nadkwaśności. Sok z kapusty zmieszany z odwarem z nasion jest lekarstwem na bezsenność. Odwar z samych nasion działa przeciw robakom. Świeże głąby zjadane kilka razy dziennie są specyfikiem przeciwko dolegliwościom tarczycy.

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: http://www.herbae.pl

Sieci społecznościowe

Tagi