Kocanka przywraca prawidłową perystaltykę jelit

Kocanka piaskowa to roślina wieloletnia z rodziny Złożonych (Compositae), występująca powszechnie w Europie Środkowej i w zachodniej części Syberii. W Polsce dość pospolita na niżu w suchych lasach, zaroślach, przydrożach, ugorach i nieużytkach, zwłaszcza na glebie piaszczystej. Jest jednak pod częściową ochroną.

Do celów leczniczych zbiera się w początkach kwitnienia całe kwiatostany bez szypułek i suszy rozłożone cienką warstwą w cieniu i przewiewie. Suszone zbyt wolno żyją nadal, wytwarzają nasiona i rozpadają się w postaci puchu, dając produkt niepełnowartościowy.

Wyciągi z kocanki zmniejszają napięcie mięśni gładkich jelit, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Przywracają im prawidłową ruchowość i ułatwiają przepływ żółci. Zwiększają jednocześnie czynność żółciotwórczą komórek wątroby. Kwiaty kocanki nieznacznie zwiększają wydzielanie soków trawiennych. Pobudzają trawienie i przyswajanie składników pokarmu, przywracają prawidłową amplitudę ruchów perystaltycznych. Ponadto zmniejszają stan zapalny błony śluzowej żołądka. Wykazują słabe działanie moczopędne i bakteriobójcze.

Kwiaty kocanki, stosowane w dawkach leczniczych, nie wykazują działania szkodliwego na organizm.

Wyciągi z kocanki stosuje się w niewydolności wątroby spowodowanej nieznacznym, przewlekłym uszkodzeniem miąższu, w niedostatecznym wytwarzaniu żółci, również w stanach zapalnych i skurczowych dróg żółciowych, zastoju żółci i wynikających z tego zaburzeniach trawiennych. Pomocniczo w kamicy żółciowej i po operacjach dróg żółciowych. Niekiedy w połączeniu z innymi surowcami jako lek pomocniczy w bezsoczności żołądkowej.

W lecznictwie ludowym stosuje się kwiaty kocanki również w chorobie reumatycznej i skazie moczanowej.

Odwar z kocanki: 2-3 łyżki kwiatów zalać 2 szklankami wody ciepłej. Ogrzewać do wrzenia i gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 5 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 1/2-2/3 szklanki 2-3 razy dziennie przed jedzeniem w niewydolności wątroby, zaburzeniach czynnościowych dróg żółciowych i przewodu pokarmowego oraz w braku łaknienia.

Zioła w kamicy żółciowej: zmieszać 50 g kwiatów kocanki, 30 g liści mięty, po 20 g ziela dziurawca i kłączy tataraku oraz 10 g ziela piołunu. Wsypać do termosu 21/2 łyżki mieszanki i zalać 2 szklankami wody wrzącej, zamknąć i odstawić na 1 godz. Wypić po przecedzeniu w 2-3 porcjach miedzy posiłkami w zachowawczym leczeniu długo trwającej kamicy żółciowej cholesterolowej, także w dolegliwościach pooperacyjnych i w dyskinezji dróg żółciowych.

 

Źródło:Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1987.

Sieci społecznościowe

Tagi