KOGO MAM ZAPROSIĆ Jan Luter OSB

Trzeba nam do swego życia zaprosić Jezusa i z Nim zacząć od nowa. Bo tylko w Jezusie jest pełnia łaski i pełnia życia.

Tylko Jezus jest jedyną bezpieczną drogą i pewną bramą, przez którą możemy wejść do domu Ojca w Niebie i wtedy jesteśmy pewni zwycięstwa.

Mamy piękny przykład św. Teresy z Avili, która powiada że: „Teresa sama to nic nie znaczy, ale Teresa i Jezus to wszystko może”, czyli wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.

Nawrócenie to inaczej można by powiedzieć: to zmiana myślenia i szukanie Boga. Tak Bóg mówi ustami Izajasza:

Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko!

Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania.

Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu.( Iz 55,6-7)

Pan daje się znaleźć tym, którzy szukają, a przebacza tym, którzy się nawracają.

Jeśli będziemy uczciwi i w pokorze staniemy przed Panem, wtedy jesteśmy uchronieni od pychy diabelskiej i wszystkich jego knowań:

Bądźcie więc poddani Bogu, przeciwstawiajcie się natomiast diabłu, a ucieknie od was. Przystąpcie bliżej do Boga, to i On zbliży się do was. Oczyśćcie ręce, grzesznicy, uświęćcie serca, ludzie chwiejni!

Uznajcie waszą nędzę, smućcie się i płaczcie! Śmiech wasz niech się obróci w smutek, a radość w przygnębienie! Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was. (Jk 4,7-10)

Dopiero przez nawrócenie, człowiek na nowo się spełnia i odkrywa swe prawdziwe człowieczeństwo.

Grzech zaślepia nasz umysł, czyni nasze serce twardym i stajemy się synami buntu.

Bóg na szczęście kocha ludzi na wiele sposobów, aby nas zawrócić z naszej błędnej drogi, a zwrócić ku sobie.

Bóg jak dobry Ojciec, używa wobec nas różnych terapii i czasem doprowadza nas do stanu pustki, abyśmy sami w końcu tego nie wytrzymali.

Stan człowieka jest zły, gdy trwa w minimalizmie i letniości.

Czasem jest tak, że człowiek gwałtownie zmaga się z Bogiem, ale tym kto pęka jest zawsze człowiek.

Bywa również i tak, że załamuję się nam stary świat i dawne przyzwyczajenia, a budzi się w nas coś nowego, nowa iskierka, nowe światło. To jest właśnie nawrócenie i wtedy wchodzimy w nową przygodę z Bogiem .

 

Br. Jan Luter OSB

Autor

Br. Jan Luter OSB, w latach 1966-69 pracował w kopalni i uprawiał boks. Górnikom pomagał charytatywnie wyjść z nałogu alkoholowego.
Od roku 1969 jest mnichem benedyktyńskim w Tyńcu.
W latach 1985-2002 był szafarzem Opactwa. W 2010 przeżył swoistą przemianę duchową.

Owocem trwania przy Jezusie na wzgórzu Tynieckim jest obecna seria zamyśleń mnicha.


 

Wszystkie artykuły autora

Sieci społecznościowe

Tagi