Koniecznie zbierz trochę kwiatów robini akacjowej!

Robinia akacjowa, zwana też grochodrzewem lub akacją, należy do rodziny bobowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej. Do Europy zawitała na początku XVII wieku za sprawą Jeana Robina. Od jego nazwiska pochodzi także nazwa rośliny, robinia akacjowa. W Polsce jest często sadzona wzdłuż dróg, w parkach i koło domostw w całym kraju.

Jest to drzewo wysokie do 20 m, kolczaste, o liściach złożonych nieparzystopierzastych, o listkach jajowatych lub eliptycznych i o białych, motylkowatych, wonnych kwiatach, zebranych w zwisie grona. Jest rośliną miododajną, chętnie sadzoną koło pasiek. Miód akacjowy jasny, bardzo ceniony przez pszczelarzy.

Do celów leczniczych zbiera się w końcu maja lub w czerwcu rozkwitające kwiatostany robinii i suszy w cieniu i przewiewie. Otrzymuje się jako surowiec kwiat robinii akacjowej.

W kwiatach robinii występują flawonoidy, biozydy, olejek eteryczny, leukoantocyjanozyd, kwasy organiczne, związki cukrowe i sole mineralne.

Jadalne są tylko kwiaty robinii akacjowej!

Wyciągi z kwiatów robinii akacjowej podane doustnie wyraźnie zwiększają dobową ilość wydalanego moczu, co przypisuje się działaniu flawonoidów. Ponadto kwiaty robinii działają uspokajająco, rozkurczowo i żółciopędnie, podawane w różnych zestawieniach recepturowych.

Przetwory z kwiatów robinii stosuje się w osłabieniu czynności nerek, zmniejszonym wydalaniu moczu i obrzękach. Zaleca się także w zaburzeniach przepływu żółci do dwunastnicy i stanach atonicznych lub skurczowych dróg żółciowych oraz zwieracza Oddiego.

Napar z kwiatów robinii: 1 łyżkę kwiatów zalać 1 szklanką wody wrzącej i postawić na 15 min nad parą pod przykryciem. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić po 1 szklance 2 razy dziennie między posiłkami jako środek moczopędny, żółciopędny i uspokajający.

Zioła moczopędne w kamicy: zmieszać po 25 g kwiatów robinii akacjowej, ziela glistnika i liści brzozy oraz po 50 g ziela nawłoci i liści mącznicy lekarskiej. Zalać 3 łyżki ziół 3 szklankami wody gorącej i ogrzać do wrzenia. Odstawić na 10 min i przecedzić do termosu. Pić po 1 szklance 3 razy dziennie między posiłkami w kamicy moczanowej. Przed użyciem tej mieszanki należy najpierw doprowadzić mocz do odczynu obojętnego lub lekko alkalicznego.

 

Źródło: Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa

 

Miód akacjowy w stanie płynnym jest jasny. Odznacza się niską aktywnością antybiotyczną. Pomocny w leczeniu wrzodów żołądka, dwunastnicy, zapalenia błony śluzowej oraz stanów kurczowych jelita cienkiego i grubego. Miód akacjowy zalecany przy leczeniu nadkwasoty żołądka, zaburzeń przewodu pokarmowego i układu trawiennego. W chorobie wrzodowej przyspiesza regenerację tkanki, odnowę błony śluzowej, usuwanie nadżerek i owrzodzeń.

 

Miód akacjowy łagodnie wycisza niepokój wewnętrzny, ułatwia zasypianie, wzmacnia znużony, wyczerpany organizm. Zaleca się wypicie na 2 godziny przed snem szklanki naparu z melisy z łyżką miodu akacjowego. Ze względu na dużą zawartość fruktozy może być stosowany przy niektórych rodzajach cukrzycy.

 

Źródło: https://produktybenedyktynskie.com/p13,miod-akacjowy

Sieci społecznościowe

Tagi