Kozieradka zaradzi problemom z trawieniem i odpornością

Kozieradka pospolita to roślina jednoroczna z rodziny Motylkowatych (Papilionaceae), pochodząca z Małej Azji oraz rejonu Morza Śródziemnego. Obecnie jest uprawiana w wielu krajach, w tym również w Polsce.

Do celów leczniczych kosi się uprawiane rośliny po dojrzeniu owoców, suszy i młóci w celu otrzymania nasion.

Nasiona kozieradki były od dawna uznawane za lek śluzowy, przede wszystkim do użytku zewnętrznego. Jednakże badania wykazały, że stosowane doustnie wywierają u ludzi i zwierząt działanie pobudzające czynności wydzielnicze oraz wzmagające mechanizmy odpornościowe.

Nasiona i wyciągi z nasion zwiększają wydzielanie soku żołądkowego i trzustkowego oraz śliny, ułatwiają trawienie pokarmów i przyswajanie ich składników, zwłaszcza aminokwasów. Powodują uchwytny przyrost wagi ciała, mają więc właściwości ogólnie wzmacniające. Ponadto pobudzają czynność krwiotwórczą szpiku kostnego i przyczyniają się do zwiększenia ilości czerwonych krwinek. Ponieważ jednocześnie wzrasta liczba krwinek białych, podnosi się tym samym odporność organizmu na patogenne szczepy bakterii.

Nasiona mają też słabe działanie przeciwcukrzycowe. Te niewątpliwe zalety kozieradki są jednak rzadko wykorzystywane, z uwagi na jej nieprzyjemny, przenikliwy zapach. Dlatego surowiec nieczęsto wchodzi w skład mieszanek ziołowych stosowanych wewnętrznie.

W zalecanych dawkach surowiec ten nie wykazuje objawów szkodliwych.

Zewnętrznie stosuje się sproszkowane nasiona kozieradki jako lek zmiękczający do kompresów i okładów w ropnym zapaleniu skóry, naczyń chłonnych i tkanki łącznej oraz w czyrakach.

Nasiona kozieradki służą za przyprawę do niektórych serów, a także ostrych sosów typu curry, ulubionych zwłaszcza w południowo-wschodniej Azji.

Nasiona kozieradki: zmieszać sproszkowane nasiona kozieradki z równą ilością konfitur lub miodu. Przyjmować doustnie 2 razy dziennie po 1 łyżeczce w czasie posiłku jako środek ogólnie wzmacniający. Można również całe nasiona podprażyć na patelni na oleju i przyjmować same w całości lub sproszkować i zmieszać z miodem. Stosować jako środek odżywczy i wzmacniający dla osób wychudzonych i rekonwalescentów, dawkując jak poprzednio.

Odwar z kozieradki: 1 łyżkę stołową sproszkowanych nasion zalać 1 szklanką wody letniej i wymieszać dokładnie. Ogrzewać do wrzenia i gotować łagodnie pod przykryciem 3 min. Odstawić na kilka minut i ciepłe stosować zewnętrznie do okładów na czyraki, wrzody i stany zapalne skóry.

Okład z kozieradki: sproszkować 50 do 100 g nasion kozieradki i zarobić wodą na pastę. Dodać 1/2 łyżeczki kwasu octowego 10%, ponownie zarobić, nieco ogrzać, rozsmarować na płótnie i przyłożyć na chore miejsce. Okład zmieniać 2-3 razy dziennie stosując go w podobnych przypadkach chorobowych jak odwar.

Kompresy na ropnie: rozdrobnić w moździerzu 20 g nasion kozieradki. Osobno rozdrobnić w mikserze po 10 g świeżego ziela ogórecznika i ziela nostrzyka (lub liści babki lancetowatej). Zmieszać, dodać wody i zarobić na papkę. Ogrzać w naczyniu, przenieść na gazę i ciepły kompres przyłożyć na skórę, na miejsce objęte zapaleniem, lub ropień. Zmieniać okład 2-3 razy dziennie, trzymając go w miarę możliwości pod ceratką, aby jak najdłużej zachował ciepło.

 
 
Źródło: Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1987.

https://produktybenedyktynskie.com/p1633,herbal-benedictus-hepatoprotector-suplement-diety

Sieci społecznościowe

Tagi