Kukurydza zwyczajna prof. Elżbieta Pisulewska

Kukurydza zwyczajna (Zea mays) to roczna roślina zielna z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Gatunek pochodzący z podzwrotnikowego rejonu Ameryki, uprawiany p.n.e. do Europy został przywieziony przez Kolumba, a do Polski dotarł w XVIII wieku. Roślina rozdzielnopłciowa, jednopienna. Wykształca łodygę wysoką do 3m, sztywną wypełnioną gąbczastym rdzeniem. Liście szerokolancetowate, o długości do 120cm. Kwiatostan męski w postaci wiechy występuje na szczycie łodygi, a kwiatostany żeńskie kolby w kątach liści. Owocem jest ziarniak zawierający duże ilości skrobi, białko, witaminy B,C,D,E,K, karotenoidy i składniki mineralne. Służy do wyrobu mąki, kaszy i płatków stosowanych głównie w dietach bezglutenowych.

W lecznictwie stosowane są : znamiona kukurydzy (stany zapalne nerek i pęcherza), skrobia kukurydziana (preparaty odżywcze, pudry, zasypki oraz przemysł spożywczy) i olej (używany jest w przemyśle spożywczym, tłuszczowym i mydlarskim). Olej produkowany jest z zarodków (kiełków) kukurydzy, zawiera 93% glicerydów kwasu linolowego i olejowego, witaminę E i kwas pangamowy.

Stosowany jest w zapobieganiu miażdżycy i obniżaniu poziomu cholesterolu. Kapsułkowany ma zastosowanie w leczeniu przerostu gruczołu krokowego. W farmacji i kosmetyce służy do wyrobu podłoża maści i kremów.

 

Elżbieta Pisulewska, Tajemnice ziół zastosowanie w żywności, żywieniu, dietetyce i kosmetologii, Krakowska Wyższa Szkoła Promocji i Zdrowia, Kraków 2016, str.  100

Sieci społecznościowe

Tagi