Kuracja pyłkowa dla każdego

   W naszych warunkach ekologicznych i nie zawsze chlubnych zwyczajach żywieniowych, stosowanie odżywek pyłkowych jest nieodzowne. Problem w tym, kto i ile powinien zażywać. 
   W literaturze zachodniej podaje się normy 30 – 40 gramów suchego pyłku (obnóży)dziennie, to jest 2-3 płaskie łyżki:1-1,5 na czczo i 1-1,5 przed snem (płaska łyżka =15 gramów). Zwiększanie dawki do 4 łyżek dziennie jest zalecane rekonwalescentom szczególnie po leczeniu antybiotykami, ludziom w starszym wieku, oraz osobom wycieńczonym fizycznie i nerwowo. Kobiety ciężarne, dzieci poniżej 3 lat, młodzież w wieku rozwojowym, dorośli w okresie klimakterium, powinni przeprowadzać kurację w porozumieniu z lekarzem. 
    W medycynie ludowej tkwi przekonanie, że dzieci matek, które w czasie ciąży zażywały pyłek, są spokojne i dobrze rozwijają się fizycznie.
   Uczuleniowcy mogą zażywać odżywkę pyłkową, ale pod warunkiem, że zaczną od minimalnej ilości (np. na koniec noża), co parę dni zwiększając dawkę aż do właściwej normy. Oczywiście w razie wystąpienia objawów uczulenia, należy przerwać kurację. Po 1-2 miesiącach wznowić zażywanie. Są doniesienia o wspaniałych rezultatach leczenia uczuleniowców pyłkiem. Zaleca się im w czasie kuracji zażywanie wapnia (np. picie mleka).
   Cierpiący na katar sienny nie powinni obawiać się kuracji pyłkowej. Katar ten jest zwykle powodowany pyłkami roślin wiatropylnych. Powierzchnia ich pokryta jest skrzydełkami, one to drażnią błony. Odżywka pyłkowa zaś pochodzi z roślin owadopylnych i nie oddziałuje drażniąco na błonę dróg oddechowych. Praktyka wykazała, że uczulenia te doskonale leczy zażywanie pierzgi.
    Kurację pyłkową można przeprowadzać zażywając równocześnie leki farmaceutyczne. W naszym klimacie nie stwierdzono toksycznego działania pyłku.

Źródło: Makowiczowa Henryka, Pszczele cuda, wyd.”Lotos”, Warszawa 1992, str. 28

Sieci społecznościowe

Tagi