Len zwyczajny prof. Elżbieta Pisulewska

Len zwyczajny syn. len siewny (Linum usitatisimum) to jednoroczna roślina należąca do rodziny lnowatych (Linaceae). Pochodzi z Bliskiego Wschodu, ale obecnie nie występuje w stanie dzikim. Ma 2 formy użytkowe: (1) drobnonasienną o MTN 5,5g, o niskich, rozgałęziających się u podstawy łodygach i (2) grubonasienną o MTN 10-16g, o średnio wysokich roślinach 30-70 cm, rozgałęziających się w połowie lub dopiero w górnej części. Len tworzy korzeń palowy, o długości podobnej do wysokości łodygi. Łodyga lnu oleistego jest rozgałęziona. Liście bezogonkowe, lancetowate są osadzone na łodydze skrętolegle. Kwiatostan w postaci wiechy lub grona zależy od gęstości siewu. Kwiaty o zabarwieniu niebieskim lub białym, rzadziej różowym są pięciodzielne. Owocem jest torebka wykształcająca u lnu oleistego 6-8 nasion. W Polsce uprawiany jest przede wszystkim len włóknisty,
a forma oleista wysiewana jest na powierzchni poniżej 2 tys. ha. Nasiona lnu oleistego zawierają
40-45% oleju, 6% śluzu, 1,5% glikozydów cyjanogennych, 27% białek oraz sterole. Nasiona lnu wykazują działanie osłaniające, zmiękczające, lekko przeczyszczające, a także obniżające ilość lipidów we krwi. Nasiona nierozdrobnione w postaci maceratów wodnych stosowane są wewnętrznie
w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych.

 

Elżbieta Pisulewska, Tajemnice ziół zastosowanie w żywności, żywieniu, dietetyce i kosmetologii, Krakowska Wyższa Szkoła Promocji i Zdrowia, Kraków 2016, str.  38

Sieci społecznościowe

Tagi