Lipa św. Hildegarda z Bingen

Tylko nieliczne pisemne przekazy starożytne i średniowieczne wspominają o leczniczym działaniu lipy.

Wyjątkiem jest Hildegarda z Bingen, która domyślała się, że korzeń i drewno tego drzewa mają właściwości lecznicze, przy czym drewnu przypisywała wprost magiczną moc. Zalecała stosowanie różnych części rośliny nie tylko jako lek na gościec; obrączka z drewna lipowego, jej zdaniem, miała chronić przed wieloma niebezpiecznymi chorobami. Wzmianki o działaniu moczopędnym lipy znajdziemy dopiero w źródłach ze schyłku średniowiecza. Zadziwiająco późno, mianowicie dopiero w XVIII wieku, odkryto lecznicze właściwości tak dziś cenionych kwiatów lipy.

ZASTOSOWANIE LECZNICZE:

Skuteczność kuracji napotnych lipy została potwierdzona w badaniach naukowych. Wyniki badań wykazały, że przy kuracji herbatą lipową ilość wydzielanego potu zwiększa się dwukrotnie. Ponadto kwiatostan lipy działa zapobiegawczo przeciwko chorobom przeziębieniowym oraz leczniczo przy suchym, drażniącym kaszlu.

W medycynie praktycznej kwiaty lipy stosuję się również w leczeniu chorób pęcherza i nerek. Poza tym są niekiedy stosowane jako środek uspokajający w stanach niepokoju.

FORMA STOSOWANAIA I DOZOWANIE:

Herbata z kwiatów lipy najczęściej stosowana jest w leczeniu kaszlu, a także zapobiegawczo przeciwko kaszlowi, katarowi i przeziębieniom z towarzyszącą gorączką. Dawka dzienna wynosi 2-4g.

W kuracji napotnej należy wypijać 1-2 filiżanki herbaty. Aby zapewnić organizmowi dodatkowe ciepło, należy również położyć się do łóżka i przykryć dodatkowymi okryciami albo wziąć gorącą kąpiel (o ile nie mamy problemów z krążeniem).

 

NAPOTNA HERBATA LIPOWA

2 łyżeczki kwiatów lipy zalać ½ litra wrzącej wody, pozostawić do zaparzenie na 10 minut, a następnie odcedzić. Jako kurację napotną przy katarze, kaszlu i przeziębieniach z towarzyszącą gorączką, gorącą herbatę pić szybko kilka razy dziennie. Następnie należy położyć się do łóżka i pozostać w nim aż do wystąpienia potów.

 

KLASZTORNA APTEKA Zioła ojca Kiliana, Wydawnictwo SALWATOR,

Kraków 2008, Str. 80-81.

 

Sieci społecznościowe

Tagi