Łopian to nie tylko bezużyteczny rzep!

Łopian większy (Arctium lappa L.) to zioło znane pod wieloma nazwami, między innymi; łopuch, głowacz, kostropień, topień, rzepy, rzep, dziady. Łopian to gatunek rośliny dwuletniej z rodziny astrowatych. Występuje w Europie, na Syberii, w Himalajach, Chinach, Japonii, Azji Mniejszej, na Kaukazie, a jako gatunek zawleczony również w Ameryce Północnej i Południowej.

Znany był już w epoce brązu dlatego tez liczne zapisy donoszą iż w starożytności uważany był za roślinę leczniczą. Wspominają o nim Dioskorides, Pliniusz i Galen, a w średniowieczu święta Hildegarda, która bardzo ceniła jego wielostronne działanie.

Łopian był tradycyjnym lekarstwem na podagrę, gorączkę, kamienie nerkowe. Już w XVII wieku, Culpeper pisał, „nasiono jest bardzo zalecane na łamanie kamieni iwydalanie ich przez mocz”.

Wśród najcenniejszych substancji leczniczych łopianu wymienia się liczne związki poliacetylenowe, niewielkie ilości olejku eterycznego, fitosterole, liczne kwasy organiczne dość dużo substancji białkowych i inuliny (cukru zapasowego), sole mineralne (głównie związki siarki i fosforu).

Do dziś łopian uznawane jest za zioło oczyszczające, używany zarówno w Zachodniej jak i chińskiej medycynie naturalnej jako zioło odtruwające. Nasiona łopianu są używane w celu usuwania toksyn w gorączkach i infekcjach takich jak świnka, odra. Korzeń łopianu pomaga organizmowi eliminować zbyteczne produkty przemiany materii w chronicznych chorobach skóry i zapaleniu stawów.

Posiada silne działanie moczopędne i antybiotyczne które jest pomocne w leczeniu chorób skóry, zwłaszcza tam, gdzie toksyczność jest głównym czynnikiem – na przykład: trądzik, ropień, owrzodzenie, miejscowe zapalenie skóry, egzema, łuszczyca.

Wykorzystywany jest w nieżytach żołądka, jelit, wątroby i przewodów żółciowych. Niektórych zaburzeniach przemiany materii, zwłaszcza w okresie pokwitania. Pomocniczo w przewlekłym reumatyzmie stawowym i mięśniowym. Przewlekłe choroby skórne: choroby łojotokowe, wyprysk, świąd, czyraczność. Pomaga przywrócić odpowiednią florę bakteryjną w organizmie i obniżenia poziom cukru we krwi. Dlatego herbatka z łopianu szczególnie polecana jest cukrzykom.

Częścią jadalną łopianu jest korzeń i liście, które wykorzystywane są do sałatek i zup. Korzenie natomiast, można spożywać surowe (utarte) bądź po przetworzeniu. Mają gorzkawo słodki smak, a po uprażeniu i zmieleniu udają kawę.

 

Mieszanka przeciw wypadaniu włosów i łupieżowi: należy wymieszać 10 g szyszek chmielu, 20 g korzenia pokrzywy,20 g korzenia łopianu, 30 g ziela hyzopu, 40 g korzenia mydlnicy. Następnie zaleca się czubatą łyżkę tak przygotowanej mieszanki zalać 1 szklanką letniej wody, następnie gotujemy i odstawiamy na kwadrans. Odcedzając odwar, należy pamiętać, by nie wyrzucić ziółek, ponieważ będą one jeszcze przydatne. Zalewamy je ponownie wodą i znów robimy odwar. Pierwszy służy do mycia głowy, drugi natomiast posłuży do płukania.

 

Źródło: zdrowyportal.org

Sieci społecznościowe

Tagi