Na lipę

Drzewo lipy znajdziemy w parkach i ogrodach, także dziko rosnące w lesie oraz na ulicach miast. Częściej spotykana lipa drobnolistna (Tilia cordata) zakwita później (koniec czerwca – połowa lipca) niż lipa szerokolistna (Tilia platyphyllos). Kwiatostan lipy pozyskiwany jest (najlepiej w okresie suszy, wilgoć mogłaby obniżyć wartość leczniczą zbiorów) poprzez obcinanie tylko kwitnących wierzchołków. Po ususzeniu kwiaty powinny mieć naturalny zapach i jasnożółty kolor.

Od wieków lipa dawała wiele korzyści gospodarstwom domowym, a jej kwiatostan od zawsze był cenionym lekiem ludowym, zaś pszczołom po dziś dzień kwiaty dostarczają nektaru. Także do dziś drewno lipy jest uznanym w rzeźbiarstwie ludowym tworzywem do wyrobu rzeźb, naczyń, sprzętów domowych, a na wsiach przetrwały piękne aleje lipowe.

Surowcem leczniczym są całe kwiatostany. Kwiat lipy zawiera flawonoidy (pochodne kwercetyny i kemferolu), garbniki, olejki eteryczne, kwasy organiczne, witaminę PP oraz śluz. Działa przede wszystkim napotnie. Wykazuje też właściwości przeciwskurczowe, żółciopędne oraz przeciwbólowe. Kwiat lipy szczególnie polecany jest przy przeziębieniach, grypie, kaszlu, anginie, zapaleniu gardła, krtani i oskrzeli (zaflegmieniu dróg oddechowych). Napary z lipy z dodatkiem miodu polecane są szczególnie w chorobach typu przeziębieniowego. Zewnętrznie polecana do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła.

Do przyrządzenia smakowitej herbatki z kwiatu lipy potrzebujemy łyżeczkę do dwóch suszu na jedną filiżankę napoju. Zalewamy wrzątkiem i pozostawiamy przykryciem na 5-10 minut. Odcedzamy. Można pić 3 razy dziennie po malej filiżance (lup ½ szklanki).

Napar z kwiatu lipy z dodatkiem malin: Zaparzamy jak wyżej, stosując kwiat lipowy i suszone maliny w równych częściach. Dosładzamy łyżeczką miodu.

Odwar (do użycia zewn.): Osiem łyżek stołowych kwiatu lipy zalać 0,5 litra letniej wody. Gotować ok. 20 minut i odcedzić. Płukać gardło w stanach zapalnych lub dodać do kąpieli (przy nerwobólach).

 

 

 Źródło: Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa

https://produktybenedyktynskie.com/p514,herbatka-z-lipy

https://produktybenedyktynskie.com/p14,miod-lipowy

https://produktybenedyktynskie.com/p64,syrop-z-malin-i-lipy

 

 

NA LIPĘ

Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!
Nie dójdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie,
Choć się nawysszej wzbije, a proste promienie
Ściągną pod swoje drzewa rozstrzelane cienie.
Tu zawżdy chłodne wiatry z pola zawiewają,
Tu słowicy, tu szpacy wdzięcznie narzekają.
Z mego wonnego kwiatu pracowite pszczoły
Biorą miód, który potym szlachci pańskie stoły.
A ja swym cichym szeptem sprawić umiem snadnie,
Że człowiekowi łacno słodki sen przypadnie.
Jabłek wprawdzie nie rodzę, lecz mię pan tak kładzie
Jako szczep napłodniejszy w hesperyskim sadzie.

Jan Kochanowski

Źródło: staropolska.pl

 

Sieci społecznościowe

Tagi