Najważniejsze żeby umieć sięgać do źródła O. Włodzimierz Zatorski OSB

Jakie jest znaczenie wiary w Jezusa Chrystusa dla wiary w Boga? Jaki jest związek jednej i drugiej? Dlaczego chrześcijanie właściwie je utożsamiają? Jezus Chrystus jest nam naturalnie bliski. Miał ciało i twarz, żył wśród ludzi, nauczał, kochał, karmił, leczył, nawracał, dokonywał cudów. Także cierpiał i  umarł za nas i obiecał nam zbawienie. Ojcze Włodzimierzu, czy można poprzestać na modlitwie do Jezusa, na miłości do Niego? Na wierze w Niego? Czy to nie jest tożsame z miłością Boga? Czy nie należy jednak pójść dalej i szukać Boga Ojca?

Pan Jezus na pytanie apostoła Filipa: Panie pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy. Odpowiedział mu: Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca (J 14,8n).W innych miejscach tej samej Ewangelii Pan Jezus deklarował wobec Żydów swoją całkowitą ,,przeźroczystość” względem tego, co pochodzi od Ojca. Stąd kto w Niego wierzy, wierzy w istocie w Boga, kto słucha Jego słów, słucha prawdziwie słów Boga, kto Jego widzi, widzi Ojca, który Go posłał (zob. J 10,30; 12,44–48). Dzisiaj podobne słowa kieruje Pan Jezus do swoich uczniów. Widać, jak ta prawda jest czymś fundamentalnym i jednocześnie jak trudno ją rozpoznać i w nią uwierzyć.

Bardzo istotne jest to, że nasza wiara nie może się zatrzymać na Osobie Jezusa, szczególnie w Jego ziemskim kształcie. Święty Paweł powie wyraźnie: Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób (2 Kor 5,16). Sam Pan Jezus wyraźnie odnosi nas od razu do Ojca, którego On sam jest doskonałym obrazem. Jeżeli ograniczylibyśmy nasze spojrzenie do samego Jezusa, którego znamy z Jego ziemskiego życia jako jednego z ludzi, to istnieje bardzo silna pokusa przyjęcia Go jako Kogoś, kto za nas dokonał naszego zbawienia, co zresztą jest prawdą, ale prawdą, która domaga się dopowiedzenia. Szereg razy mówi: kto we Mnie wierzy..., kto idzie za Mną..., kto Moich słów słucha... ten będzie zbawiony. Chodzi zatem o to, abyśmy za Nim poszli, a nie osiągnęli błogi stan ,,pewności zbawienia”, którego ktoś za nas dokonał.

To niebezpieczeństwo jest dzisiaj bardzo aktualne. Wydaje się, że wielu ludzi uważa się za chrześcijan, za wierzących, mniemając, że stając się członkami Kościoła przez zachowanie podstawowych wymagań moralnych i rytualnych, mają zapewnione zbawienie, że ono się im należy. Zachowują się tak, jak gdyby wykupili ,,polisę ubezpieczeniową zbawienia”. Jest to możliwe jedynie wówczas, gdy widzi się Jezusa, jako Kogoś, kto za nich dokonał zbawienia i dał im go w prezencie.

Otóż konieczność zobaczenia Ojca i uwierzenie, że to wszystko, co Pan Jezus dokonuje w istocie dokonuje Ojciec i wszystko, co Pan Jezus mówi, to są słowa Ojca, oznacza, że samemu trzeba sięgnąć do samego źródła, jakim jest Ojciec. Jezus w swoim ziemskim życiu chciał nam pokazać na czym polega prawdziwe życie. Można powiedzieć, że On w doskonały sposób zrealizował pierwsze i najważniejsze przykazanie:  Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem (Mt 22,37 zob. Pwt 6,5).

W tym przykazaniu nie chodzi jedynie o samą cześć należną Bogu, ale o nasze całkowite skupienie się na Nim. Kochać Boga całym sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem oznacza, że należy z Boga czerpać wszystkie siły w naszym życiu. Tak właśnie robił Jezus. Do uczniów powiedział kiedyś:  Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło (J 4,34). Wierzyć Jemu oznacza uwierzyć tej zasadzie, jaką On głosił i zacząć według niej samemu żyć. Uwierzyć, że słowa Jezusa pochodzą od Ojca, znaczy uznać, że w nich zawarte jest życie.

Wcześniej Pan Jezus powiedział do Żydów o słowie Ojca, które im

przekazuje: A wiem, że przykazanie Jego jest życiem wiecznym (J 12,50). Nie mówi, że to przykazanie prowadzi do życia wiecznego, ale że jest życiem wiecznym! O sobie natomiast powiedział: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie (J 14,6). Jezus jest naszą Paschą, czyli przejściem do domu Ojca. Przejściem, w które musimy sami wejść, czyli poddać się tej samej dynamice życia, jaką objawia swoim życiem i Zmartwychwstaniem.

Takiego Chrystusa wyznaje w najstarszym zachowanym pisanym świadectwie wiary św. Paweł: Chrystus umarł - zgodnie z Pismem- za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem (1 Kor 15,3n). Zgodnie z Pismem, czyli zgodnie z zapowiedziami Starego Testamentu. Umarł, został pogrzebany i zmartwychwstał to znaczy przeszedł przez śmierć do nowego życia, które nam objawił.

Zmartwychwstanie jest przede wszystkim rękojmią rzetelności Jego nauczania, czyli świadectwem prawdy Jego słów. Tak powiedział i tak się stało i dlatego tak się stanie i w naszym życiu, jeżeli za Nim pójdziemy, jeżeli zawierzymy Jego słowu, że objawia nam słowo życia, pochodzące od samego Boga, który jest życiem. Dlatego też sami musimy je podjąć aby żyć.

O. Włodzimierz Zatorski OSB

Autor

 

O. Włodzimierz Zatorski OSB - mnich z Opactwa Benedyktynów w Tyńcu. Urodzony w 1953 r. Do klasztoru wstąpił po ukończeniu fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1980 r. Uroczystą profesję złożył w 1984 r., a w 1987 r. został wyświęcony na kapłana. W latach 1991–2007 dyrektor Wydawnictwa Benedyktynów TYNIEC. Był przeorem i magistrem nowicjatu. Obecnie szafarz klasztorny, opiekun oblatów i rekolekcjonista.

Dotychczas opublikował: Przebaczenie (1996), Kiedy mówimy „Ojcze nasz…” (1999), Usłyszeć słowo Boże (1999), Przewodniczka wiary (2001), Psalmy – szkoła mądrości (2004), Od bogów pogańskich do Boga żywego (2004) – wywiad z prof. Anną Świderkówną, Otworzyć serce (2005),Droga człowieka (2006), Milczeć, aby usłyszeć (2007), Pokora (2008), Kto pragnie szczęścia(2008), Tyniecka droga krzyżowa (2008), Dziesięciokrąg (2009), Rozważania liturgiczne na każdy dzień. T. 1: Adwent i okres Bożego Narodzenia (2009), T. 2a: Wielki Post (2010), T. 2b: Okres wielkanocny (2011), T. 3: Okres zwykły 1–11 (2010) , T. 4: Okres zwykły 12–23 (2010), T. 5: Okres zwykły 24–34 (2010), Acedia dziś (2010), Boże miłosierdzie (2011), Ład i pokój (2011), Osiem duchów zła (2012), Po owocach poznacie (2012), Prawda w życiu człowieka (2013),  Po obu stronach rzeki (2013),  Słowo wcielone (2014), Jesteśmy ludźmi i nie wiemy, kim jesteśmy (2015).

Wszystkie artykuły autora

Sieci społecznościowe

Tagi