Niedoceniane źródło witaminy C

Rokitnik zwyczajny to ciernisty krzew z rodziny Oliwkowatych (Elaeagnaceae), występujący w stanie naturalnym w Europie, na Kaukazie i na Syberii. W Polsce naturalnie występuje na piaszczystych urwiskach nadmorskich oraz w Pieninach. Jest rośliną pod częściową ochroną. Niekiedy hodowany w parkach. Rokitnik osiąga wysokość do 7 m.

Do celów leczniczych zbiera się od końca sierpnia do października owoce rokitnika, powszechnie zwane jagodami, usuwa ewentualne zanieczyszczenia, suszy w suszarniach ogrzewanych w temp. do 35°C i otrzymuje owoce rokitnika przeznaczone dla przemysłu farmaceutycznego. Duże ilości owoców świeżych przerabia przemysł spożywczy.

Owoce rokitnika są bogatym źródłem wielu związków o dużym znaczeniu w lecznictwie, a mianowicie witamin z grupy B, witaminy E (do 150 mg%), witaminy C, czyli kwasu askorbowego (50-200 mg%), karotenoidów, czyli prowitaminy A (do 250 mg%). Ponadto zawierają do 8% oleju tłustego, antocyjany, flawonoidy, fosfolipidy, sterydy, garbniki, cukry, kwasy organiczne, jak cytrynowy i jabłkowy, oraz sole mineralne.

Owoce rokitnika należą do cennych surowców ze względu na obecność witaminy C. Choć ilość tej witaminy jest znacznie niższa niż w owocach dzikiej róży, to jednak nie ulega ona tak szybko rozkładowi, gdyż rokitnik nie zawiera specyficznego enzymu - askorbinazy, niszczącego ten związek. Dzięki temu owoce rokitnika mogą być przechowywane zarówno w stanie świeżym, jak i mrożonym lub wysuszonym przez dłuższy nawet czas bez wyraźnego obniżenia wartości. Jak wiadomo, witamina C stanowi istotny czynnik, aktywnie uczestniczący w procesach utleniania i redukcji. Istnieje wiele schorzeń, których pojawienie się i przebieg zależą od poziomu witaminy C w narządach i płynach ustrojowych.

Ważne znaczenie lecznicze ma olej tłusty o własnościach witaminy F, gdyż zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe i jest zbliżony do oleju słonecznikowego i lnianego. Wywiera odżywczy wpływ na skórę i zapewnia jej elastyczność oraz odporność.

Karoteny zawarte w owocach oraz niektóre karotenoidy zostają przekształcone w przewodzie pokarmowym w witaminę A, odznaczającą się szczególnym powinowactwem do skóry i błon śluzowych a niezbędną dla prawidłowego ich rozwoju oraz spełniania funkcji ochronnych i wydzielniczych. Tokoferole natomiast mają charakter witaminy E i chronią organizm przed zmianami zanikowymi, zwyrodnieniowymi, zakrzepowymi i skurczowymi, m.in. w obrębie naczyń krwionośnych i skóry.

Przetwory z rokitnika stosowane w zalecanych dawkach nie wywierają działania szkodliwego na organizm.

Owoce rokitnika w postaci świeżej lub jako dżemy, konfitury, soki i inne przetwory stosuje się zapobiegawczo jako naturalne źródło dobrze przyswajalnej witaminy C, a także w przebiegu licznych schorzeń wymagających zwiększonej ilości kwasu askorbinowego w organizmie. Do najważniejszych należą choroby gorączkowe wywołane przez bakterie lub wirusy, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, stany zapalne różnych narządów, utrzymujące się dłużej biegunki, okres ciąży i karmienia, postępujące dolegliwości gośćcowe, krwawienia z małych naczyń i inne.

Wyciągi olejowe z owoców rokitnika, zawierające olej tłusty, karoteny i tokoferole, są z powodzeniem stosowane zewnętrznie w różnych dolegliwościach błon śluzowych i skóry, zwłaszcza oparzeniach, odleżynach, uszkodzeniach skóry przez promienie słoneczne i rentgenowskie, trudno gojących się ranach, zapaleniu pochwy i szyjki macicy oraz nadżerkach.

Olej rokitnikowy otrzymuje się przez wytrawianie owoców olejem roślinnym. Stosuje się zewnętrznie w przypadkach wyżej wymienionych.

 

Źródło:Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1987.

 

 

Zioła o. Zygmunta DŁUGOWIECZNOŚĆ. Suplement diety.

Zastosowanie: Zróżnicowany skład surowców dodatku funkcjonalnego, uzasadnia wielokierunkowość jego działania zapobiegającego procesom przedwczesnego starzenia się. Wynika to z aktywności antyoksydacyjnej (usuwanie wolnych rodników – oczyszczanie organizmu) przypisywanej obecności flawonoidów i antocyjanów w owocach: głogu, aronii i żurawiny, a także witaminy C obecnej również w owocach: rokitnika, aceroli i czarnej porzeczki. Pozytywny wpływ na stan naczyń krwionośnych, syntezę kolagenu, tkankę łączną, a co za tym idzie ogólną poprawę krążenia obwodowego to wynik działania wąkroty azjatyckiej (zwanej potocznie zielem długowieczności), owoców aronii i owoców głogu. Ziele melisy działa ogólnie uspokajająco, normalizując czynności układu pokarmowego.

 

 

https://produktybenedyktynskie.com/p1723,ziola-o-zygmunta-dlugowiecznosc-suplement-diety

Sieci społecznościowe

Tagi