Ogórecznik lekarski prof. Elżbieta Pisulewska

Ogórecznik lekarski (Borago officinalis) pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego. Należy do rodziny szorstkolistnych (Boraginaceae). Jest gatunkiem jednorocznym. Surowcem jest ziele zbierane w fazie kwitnienia oraz nasiona z których tłoczony jest na zimno (nie przechodzą toksyczne alkaloidy pirolizydynowe) olej. W skład oleju wchodzą niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (m.in. do 20% kwasu gamma-linolenowego). Ziele ogórecznika zawiera do 11% związków śluzowych, garbniki, alkaloidy pirolizydynowe, flawonoidy oraz sole mineralne. W lecznictwie wykorzystywany jest olej, który wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwzakrzepowe, przeciwalergiczne, obniżające ciśnienie krwi, immunostymulujące i obniżające poziom cholesterolu. W kosmetyce olej stosowany jest do skóry suchej, dojrzałej, łuszczącej się, wrażliwej i popękanej. Działa kojąco, wygładzająco, lekko ściągająco i regenerująco. Łagodzi swędzenie, a także bywa stosowany w profilaktyce przeciwzmarszczkowej.

Ziele zewnętrznie stosuje się do kąpieli w stanach zapalnych skóry. Obecnie ziele ze względu na działanie rakotwórcze nie jest stosowane w żywieniu.

 

Elżbieta Pisulewska, Tajemnice ziół zastosowanie w żywności, żywieniu, dietetyce i kosmetologii, Krakowska Wyższa Szkoła Promocji i Zdrowia, Kraków 2016, str.  89

Sieci społecznościowe

Tagi