Orzechy włoskie św. Hildegarda z Bingen

Orzechy włoskie stanowią wysokowartościowy artykuł spożywczy. Przyczyniają się do wzrostu mięśni, wspomagają osteogenezę i stymulują przemianę materii.

Ich wartość odżywcza jest czterokrotnie wyższa w porównaniu z mięsem, dlatego w krajach południowych są popularnym środkiem spożywczym miejscowej ludności. Jednak obciążają nieco płuca wrażliwych pacjentów, co może doprowadzić do zaflegmienia. Poza tym orzechy włoskie wspomagają wesołość:

„Olej wyciśnięty z orzechów (włoskich) jest ciepły i sprawia, że ciało stosującego go człowieka jest natłuszczone, a jego duch jest wesoły. Jednak z powodu oleju orzechowego trochę zwiększa się ilość śluzu (flegmy), wskutek czego pierś człowieka napełnia się śluzem. Mimo to chorzy, podobnie jak zdrowi, mogą spożywać ten olej, trawić go i tolerować. Tylko u osób słabych wywołuje on lekkie uczucie duszności w piersiach”.

Z powodu niskiej zawartości węglowodanów orzechy włoskie, podobnie jak migdały, wyjątkowo służą osobom chorym na cukrzyce, a ze względu na wysoką zawartość żelaza są pomocne w procesie homeopoezy. Tłoczonego na zimno (francuskiego) oleju z orzechów włoskich można używać do sałatek i kanapek.

100g orzechów włoskich zawiera: 15,6 g białka, 50 g tłuszczu, 4,8 g żelaza, 100 mg wapnia oraz cenne witaminy i mikroelementy.

 

W.Sterhlow, Żywność, która leczy Terapia żywieniowa św. Hildegardy z Bingen Przepisy,  Lekarstwa, Diety, Wydawnictwo Esprit, Kraków 2011, str. 59.

Sieci społecznościowe

Tagi