OSTROPEST PLAMISTY

Ostropest cieszył się zaufaniem medyków starożytnych, a dzięki benedyktynom został przeniesiony przez Alpy i wkrótce zdobył stałe miejsce wśród klasztornych skarbów lekarskich. Swoją nazwę (niem. Mariendistel – oset Maryi; przyp. tłum.) zyskał z powodu mlecznobiałych pasków, które według legendy pochodziły od Maryi:  przy karmieniu Jezusa kilka kropel mleka upadło na liście. Twierdzono, że korzeń ostropestu ma działanie odwadniające i pobudzające laktacje, a Hildegarda z Bingen zalecała ostropest na kolkę, przez co rozumiano wówczas zapalenie płuc lub opłucnej. Ważna zasada w stosowaniu tej rośliny bezsprzecznie wypływała z powołującej się na analogię nauki o sygnaturach: podobieństwa należało leczyć podobieństwami, więc kłujący oset miął leczyć kłucie w organizmie. W XV wieku odkryto, że ostropest jest skutecznym lekarstwem przy zatruciach, ale dopiero w XVIII wieku zaczęto ponownie wykorzystywać ostropest jako odtrutkę. Od tego czasu roślinę najczęściej stosuję się jako skuteczny środek na problemy wątrobowe.

POCHODZENIE I UPRAWA:

Ostropest plamisty należy do rodziny astrowatych (Astreaceae) i zadomowiony jest w Europie Południowej, południowej Rosji, Afryce Północnej i Azji Mniejszej. W tych krajach istnieją największe uprawy tej rośliny, poza tym ostropest rośnie także dziko w ciepłych i słonecznych miejscach.

SKŁADNIKI:

Wykorzystywane w ziołolecznictwie owoce ostropestu zawierają ważne składniki – sylimaryny, mieszankę trzech flawonoidów, ponadto goryczki, olejek eteryczny i witaminę E. Sylimaryny chronią wątrobę przed substancjami trującymi, wspomagając jej odbudowę, aktywując mechanizmy regenerujące w komórkach wątrobowych i pobudzając tworzenie nowych komórek, przy czym membrana komórkowa komórek wątrobowych ulega zmianie tak, że substancje trujące nie mogą przeniknąć do ich wnętrza. Prawdopodobnie stymulują także przemianę cholesterolu.

ZASTOSOWANIE I LECZENIE:

Nauka potwierdza skuteczność standaryzowanych produktów z owoców ostropestu w leczeniu przewlekłych zapalnych chorób wątroby (np. żółtaczki) i procesów degeneracyjnych, jak marskość wątroby. Ponadto ostropest łagodzi wszelkiego rodzaju dolegliwości trawienne. Nawet przy groźnym dla życia zatruciu muchomorem sromotnikowym ekstrakt z ostropestu w formie zastrzyku dożylnego pomaga osłabić działanie trucizny tego grzyba, a dzięki temu zapobiec obumieraniu komórek.

FORMY STOSOWANIA I DOZOWANIE:

Herbata z owoców ostropestu łagodzi wprawdzie dolegliwości trawienne i woreczka żółciowego, ale działanie regenerujące i chroniąc wątrobę następuję dopiero przy dużych dawkach ekstraktu. Dzienna dawka ekstraktu na początku leczenia wynosi 400g, na dalszym etapie leczenia – 200g.

HERBATA Z OSTROPESTU DO KURACJI WĄTROBOWEJ:

Herbata z owoców ostropestu jest tłusta, dlatego zaleca się mieszanie jej z owocami kopru włoskiego. 2 łyżeczki owoców ostropestu i ½ łyżeczki owoców kopru włoskiego rozetrzeć w moździerzu, zalać 1/8 litra wrzącej się wody, pozostawić pod przykryciem na 10 minut do zaparzenia i odcedzić. Pić po 1 filiżance 3 razy dziennie po jedzeniu.

 

KLASZTORNA APTEKA Zioła ojca Kiliana, Wydawnictwo SALWATOR,

Kraków 2008, Str. 102-103.

Sieci społecznościowe

Tagi