Podstawy alokacji aktywów

Zawodowi inwestorzy w rozmowach z klientami zawsze wspominają o tym, jak ważna jest alokacja aktywów, z którą łączy się też drugie istotne pojęcie: dywersyfikacja. Obie pomagają skonstruować portfel i nim zarządzać.

O alokacji warto myśleć jak o wkładaniu delikatnych jajek, na wszelki wypadek, do trzech koszyków: akcji, stałego przychodu i ekwiwalentów gotówki. Udoskonalenie alokacji i dywersyfikacji polega na wyborze konkretnych koszyków (np. małe spółki wzrostowe czy sektor technologiczny), a następnie poszczególnych inwestycji w ramach danego typu.

Wielu doradców, jako podstawę alokacji aktywów podaje Nowoczesną Teorię Portfelową Harry'ego Markowitza, w myśl której, odpowiednia alokacja pozwala na optymalizację zwrotów przy danej tolerancji ryzyka.

Inni po prostu promują ideę alokowania w różne klasy aktywów i dywersyfikacji w obrębie podklas lub kategorii. Technika ta pomaga w: 1) zarządzaniu ryzykiem i zmiennością i 2) załapywaniu się na zwroty z tej klasy aktywów (albo podklasy, sektora itd.), która w danym okresie zwyżkuje.

Różnica między tymi dwoma szkołami jest subtelna. Według teorii portfelowej, można zoptymalizować zwroty, znajdując tzw. efektywną granicę w danym portfelu. Inni zwracają uwagę, że konieczne może być poświęcenie części zwrotów, aby zmniejszyć ryzyko.

Założenie jest tu takie, że w danym czasie jedne klasy aktywów, podklasy, sektory itd. osiągają lepsze wyniki, niż inne. To, w jaki sposób poszczególne klasy poruszają się w stosunku do siebie nawzajem, nazywa się korelacją. Jeśli dwie klasy poruszają się w tym samym kierunku, mówimy o korelacji pozytywnej; w przeciwnym wypadku – o negatywnej. Alokacja i dywersyfikacja pozwalają kontrolować korelację tak, aby fluktuacje zwrotów utrzymywały się w określonym przedziale, w zależności od tolerancji ryzyka.

Większość doradców i narzędzi internetowych tworzy modele alokacji w oparciu o indywidualną tolerancję ryzyka i horyzont czasowy inwestora. Na ogół, im większa tolerancja i dłuższy termin, tym większą część rekomendowanego portfela stanowią akcje. Warunki ekonomiczne i własne preferencje mogą sprawić, że inwestor odejdzie od sugerowanego modelu, ale gdy już się na coś zdecyduje, nie powinien tego zmieniać bez ważnej przyczyny.

Istnieje wiele źródeł, z których można uzyskać wytyczne dotyczące alokacji i dywersyfikacji. Niektóre oferują rady ogólne, inne zapewniają pomoc bardziej szczegółową. Warto zaznaczyć, że zazwyczaj wychodzą one poza główne klasy aktywów i obejmują podklasy, kategorie itd., które są ważne z punktu widzenia dywersyfikacji.

Analitycy często oferują zestawienia obecnej kompozycji portfela i docelowej alokacji, pasującej do tolerancji ryzyka. Wiele narzędzi do zarządzania portfelem składa się z 3 elementów: 1) zaleceń dotyczących alokacji; 2) bieżącego podziału pomiędzy klasy aktywów i kategorie; 3) zalecanych zmian, wynikających z różnic w dotychczasowej i zalecanej mieszance aktywów.

Ogólne rekomendacje, tworzone przy użyciu aplikacji internetowych, wydają się rozsądne. Na przykład, jeśli twój portfel składa się głównie z akcji dużych spółek, powinieneś w nim zwiększyć liczbę akcji małych spółek i akcji międzynarodowych.

Jednak bardziej konkretne rady, jak sprzedaj akcje ABC albo fundusz XYZ, często są mniej pomocne. Traktuj je raczej jako punkt wyjścia do dalszych badań, niż ostateczną odpowiedź na pytanie, co zrobić z portfelem.

Jeśli w twoim portfelu jedne klasy aktywów pójdą w górę i zaczną przeważać nad innymi, które doświadczyły spadków (zmienią się pierwotne proporcje portfela), konieczne będzie rebalansowanie. Równoważenie portfela należy przeprowadzać co roku lub raz na kwartał, albo ilekroć ma miejsce jakiś duży skok na rynku.

Aby przywrócić równowagę, sprzedaj aktywa osiągające wysokie wyniki i zwiększ pozycje na pozostałych albo zainwestuj świeże pieniądze w aktywa, które radzą sobie gorzej. W ten sposób, twój portfel będzie mógł zyskać dzięki obszarom, które będą rosły jako następne. Rebalansowanie może się wydawać sprzeczne z intuicją, ale ma kluczowe znaczenie dla utrzymania alokacji.

Alokacja aktywów, dywersyfikacja, korelacja i teoria portfelowa to skomplikowane sprawy. Znajomość odpowiedniej terminologii pomoże ci lepiej się orientować w rozmowach z profesjonalnymi finansistami i podejmować bardziej świadome decyzje.

 

Na podst. The Basics of Asset Allocation, Julie Rains, WiseBread

Sieci społecznościowe

Tagi