Post wg. św. Hildegardy z Bingen

Ważnym filarem systemu medycznego Hildegardy jest post, służący leczeniu zarówno duszy, jak i ciała. Właściwie przeprowadzony post hildegardowski uwalnia organizm od trucizn i złogów, uaktywnia, mobilizuje i regeneruje go, jednocześnie oczyszczając i uwalniając od niepotrzebnych obciążeń duszę.

W czasie postu codzienna praca przemiany materii staje się oszczędniejsza, a niezużytkowana energia może być wykorzystana do regeneracji organizmu. A kiedy odciążone jest ciało, odpoczywa również dusza – myśli, uczucia, emocje stają się klarowniejsze. Skuteczność postu jako naturalnego środka terapeutycznego oraz stosunkowa łatwość przeprowadzenia powoduje, że określany jest mianem „operacji bez noża”.

Jednak nie każdy może pościć. Hildegarda przestrzega przed „nierozumnymi postami” i formułuje wyraźne zakazy przeprowadzania postu, wynikające z przyczyn zarówno fizycznych, jak i duchowych.

Przeciwwskazania fizyczne do stosowania postu to:

  • nerwice,
  • choroby psychiczne,
  • ostre infekcje,
  • wyniszczenie organizmu spowodowane chorobą nowotworową,
  • gruźlica,
  • ogólny bardzo zły stan zdrowia

W medycynie Hildegardy post jest środkiem pokuty, a nie celem samym w sobie. Sensem postu jest duchowe nawrócenie człowieka, przekształcenie blokujących go słabości w odpowiadające im, uzdrawiające siły duchowe. W przypadku sześciu z trzydziestu pięciu wad wymienionych przez Hildegardę w Liber vitae meritorum, post jest niewskazany albo wręcz zakazany, ponieważ może przyczynić się do ich pogłębienia.

Przeciwskazania duchowe to:

  • umiłowanie świata,
  • melancholia,
  • nieumiarkowanie,
  • pycha, niestałość,
  • ból istnienia (weltschmerz).

Aby post zadziałał skutecznie, był czasem odpoczynku dla ciała i duszy, niezbędne jest spełnienie pewnych warunków:

Przede wszystkim potrzebny jest tu, jak we wszystkim, umiar. Każdy powinien odnaleźć sobie tylko właściwą miarę – odpowiednią dla siebie formę i czas trwania postu.

Należy trzymać się ustalonego przez siebie porządku postu; liczy się regularność i konsekwencja.

Okres postu należy wykorzystać na prawdziwe nawrócenie, w przeciwnym wypadku wszystko po pewnym czasie wróci do stanu wyjściowego.

Post powinien zostać podjęty dobrowolnie, nie może być narzucony przez innych.

W medycynie hildegardowskiej wyróżniamy trzy formy postu:

  • najlżejszą – dietę orkiszowo–owocowo–warzywną,
  • średnią – dietę orkiszową redukującą
  • post ścisły

We wszystkich obowiązują pewne ogólne reguły postępowania (zostały szczegółowo opisane w książce ,,Powrót do harmonii” *).

 

* Walkowska Alfreda, Powrót do harmonii – Program zdrowia według św. Hildegardy z Bingen, Wrocław 2006.

Sieci społecznościowe

Tagi