Poziomka reguluje przemianę materii

Poziomka to niewielka bylina z rodziny różowatych, rozpowszechniona w klimacie umiarkowanym niemal na całym świecie, znana powszechnie ze swoich jadalnych owoców. W Polsce rośnie w widnych lasach sosnowych całego kraju, na niżu i w górach po strefę kosodrzewiny. Uprawiane są również liczne odmiany różniące się kształtem, barwą i wielkością owoców oraz plennością i odpornością na choroby.

Do celów leczniczych zbiera się ze stanu dzikiego przez cały okres wegetacji zdrowe, zielone liście poziomki z ogonkami lub bez nich i suszy w warunkach naturalnych w cieniu i przewiewie. Młode liście poziomki bywają używane jako namiastka herbaty. Liści poziomek uprawianych nie zrywa się, gdyż to bardzo obniża plon owoców.

Owoce poziomki z odmian zarówno dziko rosnących, jak i uprawianych służą w stanie świeżym do celów spożywczych. U niektórych osób mogą wywołać uczulenie.

Ze względu na obecność flawonoidów odwary z liści poziomki działają słabo moczopędnie, ułatwiając usuwanie z organizmu jonów sodowych i chlorkowych oraz szkodliwych produktów przemiany materii, rozpuszczalnych w wodzie. Natomiast garbniki zawarte w liściu mają słabe działanie ściągające na błony śluzowe przewodu pokarmowego, a także przeciwbiegunkowe i bakteriobójcze. Ponadto unieczynniają toksyny bakteryjne wydzielane przez szczepy chorobotwórcze.

Owoce poziomki mają działanie odżywcze i witaminizujące. Sok i same owoce mają własności odtruwające, tzw. czyszczące krew oraz regulujące przemianę materii.

Przetwory z liści poziomki w zalecanych dawkach nie wywołują odczynów szkodliwych. Znane są natomiast przypadki uczuleń na owoce poziomki, zwłaszcza u dzieci.

Liście poziomki wykazują dość słabe działanie fizjologiczne, dlatego rzadko są stosowane same. Najczęściej wchodzą w skład mieszanek recepturowych ziołowych moczopędnych, przeciwbiegunkowych bądź przeciwzapalnych, regulujących przemianę materii, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Owoce poziomki stosuje się do wiosennej kuracji, polegającej na codziennym spożywaniu po 1/2 kg owoców przez miesiąc, zmieszanych z kefirem, jogurtem, zsiadłym mlekiem lub drożdżami i kawałkiem świeżego masła. Stwierdzono, że spożywanie owoców poziomki jest korzystne w chorobie pochodzenia tropikalnego, ale spotykanej również w Europie, nazywanej sprue (psilosis). Jest to bezgorączkowa, przewlekła postać opryszczkowego zapalenia jamy ustnej, połączonego z niestrawnością, biegunką, wyniszczeniem i niedokrwistością.

Owoce poziomki bywają niekiedy stosowane zewnętrznie do maseczek kosmetycznych.

Odwar z liści poziomki: 1 łyżkę liści zalać 1 szklanką wody gorącej i gotować pod przykryciem na słabym ogniu 5 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić 1/3-1/2 szklanki 2-3 razy dziennie między posiłkami jako środek moczopędny w nieżycie dróg moczowych, pomocniczo w gośćcu, skazie moczanowej (dna) i dolegliwościach skórnych.

W przypadku łagodnych biegunek sporządzić podobnie odwar z 2 łyżek liści na 1 szklankę wody gorącej. Pić 1/3-1/2 szklanki 2-3 razy dziennie na 1 godz. przed jedzeniem.

Zioła w schorzeniach dróg moczowych: zmieszać 20 g liści poziomki, 40 g ziela nawłoci i kłącza pięciornika kurzego ziela, 60 g owoców róży i ziela skrzypu oraz 100 g ziela dziurawca. Zalać 1i1/2 łyżki ziół 2 szklankami wody ciepłej i gotować powoli pod przykryciem 5-7 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić porcjami w ciągu dnia w nieżycie nerek i pęcherza moczowego oraz kamicy moczowej.

Sieci społecznościowe

Tagi