Przypadki występowania trujących miodów

             Oprócz możliwości sztucznego zanieczyszczenia pewnej partii miodu, która mogłaby przypadkowo trafić do konsumentów, zdarzają się w przyrodzie wypadki występowania, aczkolwiek bardzo rzadko, miodów trujących. Wiadomości o takich miodach podają źródła historyczne. Ksenofont już 300 lat p.n.e. zanotował wypadek zatrucia miodem żołnierzy. Był to miód z rododendronu  (R. ponticum) , który działał przeczyszczająco, a przy większym spożyciu wywoływał zawroty głowy. Niektórzy żołnierze zachowywali się pod jego wpływem jak obłąkani. W XX w. znane były przypadki zatruć miodem w Japonii, w Ameryce Łacińskiej, Nowej Zelandii itd. Okazało się, że w Nowej Zelandii zatruwano się miodem spadziowym, zebranym z liści drzew „Tutu”, na których żeruje owad Scolypopa australis. Na Węgrzech zdarzyło się zatrucie miodem pochodzącym z gatunku Datura metel (bieluń), a osoby zatrute traciły świadomość. Badania wykazują, że związki chemiczne szkodliwe dla człowieka przechodzą z rośliny do miodu raczej przez pyłek, a nie przez nektar. Jedynie u rododendronu z całą pewnością związki trujące znajdują się w nektarze.

                Trującą substancją nektaru i miodu pochodzącego z azalii pontyjskiej jest związek chemiczny zwany andromedotoksyną. Jest to stały składnik soku tej rośliny, z którego przedostaje się także do nektaru. Wobec znikomej ilości krzewów azalii pontyjskiej, nie może być jednak mowy o wyprodukowaniu gatunkowego, trującego miodu azaliowego.

                Według badań wśród roślin mogących dostarczać trującego nektaru znajdują się:

  1. Konitrud błotny (Gratiola officinalis);
  2. Wawrzynek główkowy (Daphne cnerorum);
  3. Bagno zwyczajne ( Ledum palustre);
  4. Zawilec gajowy (Anemone nemorosa);
  5. Czworolist pospolity (Paris quadrifolia);
  6. Gwiazdnica trawiasta (Stellariagraminea);
  7. Jaskier ostry (Ranunculus acer);
  8. Marek szerokolistny (Sium latifolium);
  9. Rododendron żółty (Rhododendron flavum);
  10. Szalej jadowity (Cicuta virosa);
  11. Ciemiężyca czarna (Veratrum nigrum).

Nie istnieje naturalny miód pszczeli szkodliwy dla organizmu ludzkiego lub nie nadający się do bezpośredniego spożycia.

 

Źródło: Czekański M., Rusin S., Miodolecznictwo, Wydawnictwo M, Kraków 2016.  

Sieci społecznościowe

Tagi