Przyjaźń Jan Luter OSB

Przyjaźń Jan Luter OSB

Przyjaźń to wierność i bezpieczeństwo, w której jest też miłość, czyli troska o drugiego człowieka.

Życie w przyjaźni przenika na wskroś bohaterów Pisma Świętego.

Przyjaciel to ten, który ochrania. Aby z przyjemnością pić wino z kielicha przyjaźni, wpierw trzeba przez długi czas na nią zapracować. Przykład: im wino starsze, tym lepsze. Trzeba być czujnym na pierwszy uśmiech.

Przyjaźń to dar, na który trzeba sobie zasłużyć, nią też nie można manipulować.

Przyjaciela należy kochać dla niego samego. Przyjaźnię się z kimś, bo jest tego godny. W przyjaźni potrzebna jest obopólna wzajemność, to określone dobro i osobowa jedność.

Przyjaźń jest lekarstwem życia. Jeśli jest prawdziwa - pomaga nam umiłować Boga.

Przyjaźń pomiędzy ludźmi, może przybrać różne formy, ale żeby była uczciwa, musi być zbudowana na cnocie.

W przyjaźni musi być serdeczność i radość. Aby była uczciwa, może się zawiązać pomiędzy ludźmi uczciwymi.

Prawdziwa przyjaźń to ta, w której mogę zawsze liczyć na przyjaciela. Tylko taka jest bezpieczna, tylko taka powiększa w nas dobro i świętość.

W przyjaźni musimy być uczciwi. Przyjaźń określa osobę ludzką.

Jest też przyjaźń duchowa. Jest ona potężną dźwignią w miłości współbraci. To sprawia, że przyjaciela duchowego przyjmujemy wraz z jego słabościami, bez gorszenia się nimi.

Potęga tej przyjaźni sprawia, że nawet wady drugiego, nie są w stanie jej zburzyć.

Tacy przyjaciele nie wytykają sobie wad, ale współzawodniczą w dobrych uczynkach i w dążeniu do świętości.

Taka postawa w fantastyczny sposób pomaga prawdziwie kochać innych ludzi. Uodparnia nas, by ich nie obmawiać i nie mieszać z błotem, ale by ich widzieć po Bożemu.

 

Jan Luter OSB

Sieci społecznościowe

Tagi