Rzodkiew zwyczajna (czarna) na wątrobę

Rzodkiew zwyczajna – Raphanus sativus  (rzodkiew domowa, rzodkiew zimowa, rzodkiew czarna, czarna rzepa, murzynka).
Roślina roczna lub dwuletnia, dorastającą do 30 – 100 cm. Łodyga w dole pusta w środku, w górze rozgałęziona, szorstko owłosiona. Liście lirowate, pierzastodzielne, odziomkowe zebrane w rozetę, łodygowe mniejsze lancetowate. Jasnożółte, czterokrotne kwiaty zebrane są w grono. Od dawna w uprawie w wielu odmianach. Pochodzi a obszaru śródziemnomorskiego.

Surowcem leczniczym jest korzeń rzodkwi (czarnej) . Zawiera on liczne bakteriobójcze substancje (mieszaninę glukozydolatów, m.in. rafaninę i rafanozynę), cukry, celulozę, olejki eteryczne, witaminę C i B1 sole potasu, wapnia, siarki i i magnezu.
Korzeń rzodkwi znajduje zastosowanie przede wszystkim w schorzeniach wątroby odznaczających się niedostatecznym wydzielaniem żółci, a także atonii dróg żółciowych, a nawet kamicy żółciowej i stanach zapalnych dróg żółciowych. Ponadto stosuje się go w łagodnych, przewlekłych chorobach nerek i pęcherza moczowego na tle bakteryjnym, oraz dróg oddechowych (nieżyty oskrzeli). Sok można podawać dla pobudzenia apetytu i wydzielania kwasu żołądkowego oraz stanach nieżytowych przewodu pokarmowego. Nie zaleca się podawać przy ostrych nieżytach żołądka, jelit, nerek. Sok z czarnej rzodkwi przyjmowany w małych ilościach (ok. 150 ml dziennie) w 3 – 4 porcjach przez dłuższy okres działa ogólnie wzmacniająco. Sok z rzodkwi poleca się przy odwodnieniu organizmu, chorobach serca, reumatyzmie stawów, złośliwej anemii. Sok z rzodkwi jest znanym ludowym środkiem przeciwko łupieżowi i wypadaniu włosów. Tak więc rzodkiew działa na tak wiele schorzeń, że godne polecenia są codzienne surówki z rzodkwi do obiadu, czy kolacji.
Sok można przechowywać w lodówce tylko 2 dni. Dla zlikwidowania nieprzyjemnego zapachu można dodać trochę miodu.

 

Źródło: herbae.pl

Sieci społecznościowe

Tagi