Tatarak (nad)zwyczajny

Kłącze tataraku pobudza aktywność przewodu pokarmowego, zwiększając wydzielanie soku żołądkowego, przyspiesza trawienie i przyswajanie pokarmów. Powoduje zwiększenie produkcji mukopolisacharydów - substancji, z których tworzy się w żołądku warstwa ochronna śluzu, zabezpiecza ona przed samostrawieniem.

Olejki eteryczne i substancje gorzkie z kłączy tataraku zwiększają produkcję żółci przez wątrobę, a także zwiększają wytwarzanie moczu przez nerki. W stanach wzmożonego napięcia i skurczu mięśni jelit i dróg żółciowych - powodują rozluźnienie mięśni oraz przywrócenie prawidłowej czynności skurczowej jelit i dróg żółciowych. Znoszą przykre objawy bólów i kolek, jakie towarzyszą takim stanom.

Zawiera substancje bakteriobójcze, co jest korzystne w przypadkach nadmiernej fermentacji w jelitach.

Tatarak występujący w Polsce wykazuje słabe działanie uspokajające, natomiast ten rosnący w Indiach i w Kanadzie może być używany jako środek nasenny.

Jest użyteczny w leczeniu stanów zapalnych dziąseł, bólów zębów, w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, w leczeniu choroby wrzodowej. Kłącze może być używane do żucia przy bólach zębów.

Odwar z tataraku należy używać w przypadkach łupieżu do wcierania w skórę głowy.

Olejek tatarakowy może być używany do wcierań przeciwbólowych w przypadkach bólów stawów, gośćcu oraz nerwobólach.

Tatarak zwyczajny to roślina, która zawiera w sobie olejek eteryczny, w którego składzie znajduje się azaron. Jest to substancja działająca drażniąco i odstraszająco na kleszcze, przy czym jest bezpieczna dla człowieka. Azaron odstrasza również mrówki, muchy i komary. Z tataraku można zrobić wywar do opryskiwania roślin bądź zmielić go na proszek, który następnie należy rozsypać w ogrodzie. 

 

 

 

 

Źródło: Krześniak Leszek Marek, Apteczka ziołowa, wyd. ”Sport i turystyka”, Warszawa 1987

Sieci społecznościowe

Tagi