Tatarak zwyczajny prof. Elżbieta Pisulewska

Tatarak zwyczajny, syn.  Tatarskie ziele (Acorus calamus) to bylina z rodziny obrazkowatych (Araceae). Występuje w Europie, Azji i Ameryce Pn. Znane są trzy odmiany różniące się zawartością olejku:

1) diploidalna var. Americanus,

2) triploidalna var. Acalamus oraz

3) tetraploidalna var. spurius.

W Polsce najczęściej występuje forma triploidalna, pospolita na całym terenie naszego kraju na brzegach stawów, jezior I na moczarach za wyjątkiem Karpat. Tatarak to roślina o silnym, ale przyjemnym aromacie. Szczególnie intensywny zapach ma grube, rozgałęzione kłącze. Wykształca łodygę około 1 m, liście odziomkowe i łodygowe równowąskie, zaostrzone i wzniesione. Kwiatostan kolbowaty około 8 cm, składający się z obupłciowych, zielonożółtych kwiatków.

Owocem jest czerwona jagoda. Surowcem jest kłącze tataraku oraz olejak. Kłącze zawiera: olejek, gorycz akorynę, garbniki, śluzy i skrobię. Stosowany jest w chorobach przewodu pokarmowego. Wchodzi w skład mieszanek zalecanych  w nieżytach błon śluzowych żołądka, a także do produkcji szamponów oraz płynów przeznaczonych do pielęgnacji skóry i włosów. Ze względu na zawartość w kłączu i olejku toksycznych azaronów wykorzystanie tataraku w wielu krajach zostało ograniczone.

 

Elżbieta Pisulewska, Tajemnice ziół zastosowanie w żywności, żywieniu, dietetyce i kosmetologii, Krakowska Wyższa Szkoła Promocji i Zdrowia, Kraków 2016, str.  53-54

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska

Autor

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska – pracuje na Wydziale Rolniczo-Ekonomicznym Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Prowadzi badania dotyczące technologii uprawy roślin zbożowych, strączkowych, oleistych i zielarskich oraz jakości uzyskanych plonów. Badania nad roślinami zielarskimi dotyczą zarówno plantacji produkcyjnych gatunków przyprawowych i leczniczych, jak i sposobu wykorzystania surowców. Jest autorem lub współautorem ponad 200 pozycji wydanych drukiem. Przebywała na stażach naukowych w Anglii, Irlandii i Holandii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Agronomicznego oraz Polskiego Towarzystwa Technologów Żywności.

Wszystkie artykuły autora

Sieci społecznościowe

Tagi