WDZIĘCZNOŚĆ ZA ŻYCIE

 Potrzeba bardzo cnoty wdzięczności. O tym, że jest ona istotnie cnotą, czyli pewną doskonałością, zaświadcza chociażby jej rzadkość. Wdzięczność tymczasem jest radosną pamięcią tego, co było, miłością do przeszłości i zaufaniem do przyszłości. Dalekie jest jej cierpienie z powodu tego, czego nie da się już odmienić; żałowanie tego, co nie zaistniało. Przeciwnie, jest radosnym wspominaniem tego, co było, bo przecież równie dobrze mogłoby tego nie być. W obliczu śmierci kogoś z bliskich osoba o sercu wdzięcznym nie mówi: „Jak to dobrze, że On żył” . Oczywiście, słowa te nie przychodzą łatwo, ale są bardzo potrzebne do dobrego życia. 

 

„Dobre słowo na każdy dzień” Zdzisław Józef Kijas OFMConv, Wydawnictwo WAM, 2015

Sieci społecznościowe

Tagi