Zrozumieć koszt carry złota, w różnych walutach

W normalnych warunkach rynkowych, wykres ceny złota przy dostawie, której terminy się wydłużają (tzw. struktury terminowej), przybiera postać nachylonej, idącej w górę krzywej. W języku rynków futures mówi się, że struktura terminowa znajduje się wówczas w contango: cena spotowa złota(dostępnego natychmiast) jest niższa, niż cena terminowa (przy dostawie w przyszłości).

Generalnie, struktury terminowe surowców powinny być rosnące, ponieważ oddaje to „koszt carry” („koszt niesienia”), jaki inwestor, trzymający fizyczne aktywo, poniósłby z powodu stóp procentowych (finansowania) oraz kosztu przechowywania i ubezpieczenia, ale pomniejszony o tzw. premię za wygodę (convenience yield ).

KOSZT CARRY ZŁOTA = OPROCENTOWANIE FINANSOWANIA W USD + KOSZT PRZECHOWYWANIA - PREMIA ZA WYGODĘ

Jeśli założymy brak arbitrażu, na koszt carry powinno się składać finansowanie i przechowywanie. Jednak, obserwując ceny rynkowe, zobaczymy, że to rzadki przypadek (tak jak na większości rynków surowców, nie ma praktycznie sposobu na „krótkie” złoto fizyczne). Aby wyjaśnić tę rozbieżność, dodaje się premię za wygodę.

Generalnie, koszt carry złota będzie dodatni (inwestujący w kruszec ponosi „koszt niesienia”). Jednak bardzo rzadko zdarza się, że jest ujemny: wtedy premia za wygodę przewyższa koszty finansowania i przechowywania.

Ale czym jest ta premia za wygodę i skąd się bierze? W uproszczeniu, odzwierciedla ona sytuację na rynku, gdzie inwestujący w złoto ma większą korzyść z posiadania fizycznego kruszcu dziś, niż z prawa do posiadania go w przyszłości. Zazwyczaj jest tak wtedy, gdy mamy skok popytu na fizyczny metal i traderzy bulionowi, aby zrealizować jego dostawy, są gotowi płacić jakiś procent, aby pożyczyć złoto pod zastaw dolarów, służących jako zabezpieczenie finansowe. Jeśli zapasy kruszcu są wystarczająco nadwerężone, a premia za wygodę wystarczająco wysoka, koszt carry staje się ujemny i inwestor zarabia na posiadaniu złota. Wtedy struktura terminowa ceny złota maleje, czyli cena spotowa jest wyższa, niż ta przy dostawie. Jest to tzw. backwardation.

Jeśli złoto finansowane jest z użyciem walut innych, niż dolar, trzeba dodać do równania obcą walutę (OW), która jest wymieniana na dolary, aby dokonać zakupu.

KOSZT FINANSOWANIA W OW = OPROCENTOWANIE PRZY OW – OPROCENTOWANIE PRZY USD

a zatem,

KOSZT CARRY ZŁOTA PRZY FINANSOWANIU W OW = OPROCENTOWANIE PRZY OW + KOSZT PRZECHOWYWANIA – PREMIA ZA WYGODĘ

Jak widać, wybór waluty do sfinansowania zakupu znacząco wpływa na koszt carry danej pozycji na złocie. Przy walucie nisko oprocentowanej w stosunku do dolara, koszt ten może stać się ujemny: inwestorowi płaci się odsetki za trzymanie złota. Koszt carry finansowanego w jenach wynosi np. -0,18% w skali roku, a w dolarach +0,02%.

Warto patrzeć na złoto pod kątem kosztu carry, gdyż jego przechowywanie jest stosunkowo tanie. Dzięki temu, contango w przeszłości było zwykle niskie.

Od 2008 r., gdy banki centralne w USA, Europie i Japonii skrajnie obniżyły stopy procentowe, koszt carry w walutach ich krajów był raczej wyrównany. Najniższy był w przypadku jena i często ujemny. Jeśli chodzi o złoto finansowane w dolarach, koszt ten jest ujemny rzadko i zwykle najwyżej przez kilka dni.

Rynek zawsze wygląda ujemnego kosztu carry, gdyż w przeszłości było to uznawane za byczy sygnał, znak, że cena złota potencjalnie osiągnęła dno.

 

 

Na podst. Understanding Gold Cost of Carry in Various Currencies, Ade Odunsi, Advisor Perspectives

 

Sieci społecznościowe

Tagi