„Gdzie bursztynowy świerzop”

Gorczyca polna (Sinapis arvensis) zaliczana jest do rodziny kapustowatych. W Polsce często rozpoznawana pod nazwą ognicha lub świerzop, należy do grupy najbardziej popularnych, występujących powszechnie chwastów jednorocznych.

Jest rośliną zajmującą siedliska silnie przekształcone w skutek działalności człowieka, można ją także spotkać w środowisku naturalnym - łąki, rowy przy drogach, miedze, ugory a także pola uprawne. Najczęściej zachwaszcza takie rośliny jak zboża jare, len, ziemniaki, buraki czy gatunki strączkowe.

Świerzop dorasta do 60 cm wysokości. Kwiaty o żółtej barwie, zebrane są w kwiatostan w postaci grona i średnicy ok. 15 cm. W odróżnieniu od (często mylonej) rzodkwi świrzepy, świerzop posiada cztery wąskoeliptyczne działki kielicha, odginające się pod kątem prostym w trakcie kwitnienia. Kwiat zbudowany jest z sześciu pręcików, jednego słupka i czterech płatków korony. Gorczyca polna kwitnięcie rozpoczyna wiosną – w maju i kwitnie nawet do października.

Gorczyca polna dawniej była używana częściej niż dziś. Nasiona wykorzystywano do wytwarzania musztardy czy oleju, w medycynie naturalnej uzyskiwano z niej środek leczniczy do łagodzenia objawów nieżytu żołądka. Niestety, ze względu na swoje toksyczne właściwości w zbyt dużych ilościach, nie jest dziś praktycznie stosowana w celach leczniczych, zwłaszcza na własną rękę.

Nie znaczy to, że nie możemy jej wykorzystać. Ze sproszkowanych nasion uzyskamy preparat, który z powodzeniem zastosujemy przeciw ślimakom, gąsienicom czy mszycom. Dodatkowo, kwiaty gorczycy są miododajne i w związku z tym atrakcyjne dla pszczół.

 

 

Źródło: swiatkwiatow.pl

Sieci społecznościowe

Tagi