Mak polny pomoże przy uporczywym kaszlu

Mak polny to roślina jednoroczna, posiadająca pionowy, biało-żółty korzeń z bocznymi korzeniami. Łodyga prosta pojedyncza lub rozgałęziona, cała odstająco owłosiona. Liście naprzemianległe, pojedynczo łub podwójnie pierzastodzielne lub wrębne, o łatkach lancetowatych, zwykle grubo ząbkowanych, zaostrzonych lub tępych, zakończonych szczecinką. Kwiaty pojedyncze 4-krotne, osadzone na szczytach łodygi. Płatki, korony purpurowe lub brunatno-czerwone, w nasadzie zwykle z czarną plamą. Owocem jest torebka, naga, jajowata lub wydłużona (makówka). Pospolity chwast w zbożach i na ugorach, szczególnie na ziemiach piaszczystych.

Surowcem zielarskim jest kwiat maku polnego. Późną wiosną i latem cieszą nas urokiem swej intensywnej czerwieni. Płatki maku zbiera się w maju oraz czerwcu, po czym starannie suszy. Surowiec można stosować pod postacią naparu i łączyć z innymi ziołami, np. z lipą, męczennicą cielistą, lawendą wąskolistną. W skład surowca wchodzi mieszanina alkaloidów izochinolinowych i pokrewnych (m. in. readyna), antocyjany (m. in. cyjanina), kwasy organiczne, śluz (do 10%), fitosterol, sole mineralne i inne związki.

Surowiec działa powlekająco na błony śluzowe górnych dróg oddechowych, zmniejsza ich podrażnienie, pobudza ruchy nabłonka rzęskowego i ułatwia odksztuszanie. Polecany jest w nieżycie jamy ustnej, gardła i oskrzeli, przy uporczywym kaszlu (szczególnie tzw. suchy kaszel), bólu gardła i chrypce, pomocniczo przy anginie i kokluszu. Zewnętrznie stosuje się go przy zapaleniu dziąseł (płukanka) i w zapaleniu spojówek i powiek (przymoczki).

Przekroczenie zalecanych dawek może spowodować nudności oraz senność. Stwierdzono, że trawa zachwaszczona makiem powoduje zatrucia bydła. Nie stosuje się owoców maku polnego, ponieważ zawierają toksyczne alkaloidy. Zielone makówki są trujące.

Odwar: 1—1i 1/2 łyżki kwiatów na szklankę wody, gotować 2 min., przecedzić. Pić 1 – 2 łyżki 3 – 5 razy dziennie.

 

Źródło: herbae.pl

Sieci społecznościowe

Tagi