Migdał zwyczajny prof. Elżbieta Pisulewska

Migdał zwyczajny (Amygdalus communis), syn. Śliwa migdałowa, śliwa migdał, migdałowiec pospolity, migdałowiec zwyczajny. Należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Występuje w środkowej i zachodniej Azji, w Azji Mniejszej. Uprawiany jest w wielu krajach o ciepłym klimacie w Europie, Azji i Ameryce. Migdał zwyczajny to krzew lub nieduże drzewo, wykształcające pień o różnej wysokości od 3 do 10m. Kwiaty o krótkich szypułkach, promieniste, w kolorze białym lub różowym, rozwijają się przed liśćmi. Liście lancetowate, o piłkowanym brzegu, zimą zrzucane. Owocem jest pestkowiec. Nasiona wyłuskane z pestek noszą nazwę migdałów. Surowcem są nasiona i olej, a dawniej także olejek migdałowy. Nasiona odmiany słodkiej zawierają 20% białka, 30-40% oleju, a odmiany gorzkiej do 50 % oleju, glikozyd cyjanogenny amygdalinę oraz enzym emulsynę. Olej używany jest do sporządzania maści i roztworów olejowych leków, a także kremów i mleczek kosmetycznych oraz olejów ziołowych stosowanych w aromaterapii. Nasiona spożywane są na surowo oraz stosowane w przemyśle spożywczym. Olej z prażonych migdałów, tłoczony na zimno wykorzystywany jest w celach kulinarnych. Ma delikatny migdałowy aromat, stosowany jest w kosmetyce przede wszystkim do masażu, ma działanie odżywcze, nawilżające, przeciwzapalne. Wyrównuje koloryt skóry, można stosować także u dzieci. Należy do podstawowych olejów kosmetycznych. Olej nieschnący trwałość do 2 lat.

 

 Elżbieta Pisulewska, Tajemnice ziół zastosowanie w żywności, żywieniu, dietetyce i kosmetologii, Krakowska Wyższa Szkoła Promocji i Zdrowia, Kraków 2016, str.  39

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska

Autor

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska – pracuje na Wydziale Rolniczo-Ekonomicznym Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Prowadzi badania dotyczące technologii uprawy roślin zbożowych, strączkowych, oleistych i zielarskich oraz jakości uzyskanych plonów. Badania nad roślinami zielarskimi dotyczą zarówno plantacji produkcyjnych gatunków przyprawowych i leczniczych, jak i sposobu wykorzystania surowców. Jest autorem lub współautorem ponad 200 pozycji wydanych drukiem. Przebywała na stażach naukowych w Anglii, Irlandii i Holandii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Agronomicznego oraz Polskiego Towarzystwa Technologów Żywności.

Wszystkie artykuły autora

Sieci społecznościowe

Tagi