Oczyszcza gardło i oskrzela!

Jest to bylina z rodziny Kosaćcowatych (Iridaceae), pochodząca ze strefy Morza Czarnego i Śródziemnego, uprawiana obecnie w Polsce i wielu innych krajach. Wyhodowano dotąd wiele odmian i mieszańców z innymi gatunkami, wyróżniających się pięknymi, grzbiecistymi kwiatami.

Do celów leczniczych kopie się jesienią kłącza, odcina fragmenty cieńsze z pąkami liściowymi na rozsadę, a grubsze okorowuje i suszy na słońcu lub w suszarni ogrzewanej w temp. nie przekraczającej 35°C.

Kosaciec wykazuje działanie powlekające, powoduje pęcznienie wydzieliny zalegającej górne drogi oddechowe, wyzwala łagodny odruch wykrztuśny i przywraca naturalny ruch nabłonka rzęskowego, co umożliwia stopniowe oczyszczenie gardła i oskrzeli z zalegającej wydzieliny.

Wyciągi wodne z kłącza kosaćca zwiększają nieznacznie wydalanie moczu, co przypisuje się flawonoidom. Ponadto zawarte w surowcu garbniki działają łagodnie ściągające i przeciwbakteryjnie na błony śluzowe przewodu pokarmowego.

Napary i odwary z samego kłącza kosaćca mogą spowodować wymioty i biegunki.

Kłącze kosaćca stosuje się w lecznictwie wyłącznie jako składnik wykrztuśnych lub moczopędnych mieszanek ziołowych.

Najszersze zastosowanie kłącze kosaćca ma w perfumerii jako utrwalacz zapachów. W kosmetyce sproszkowane kłącze kosaćca stanowiło dawniej dodatek do proszków do czyszczenia zębów oraz zasypek przeciwpotowych.

 

Zioła wykrztuśne: zmieszać po 10 g kłącza kosaćca, liści babki i owoców kopru włoskiego oraz po 20 g ziela macierzanki i liści podbiału. Zalać 1 1/2 łyżki ziół w termosie 2 szklankami wody wrzącej, zamknąć i pozostawić na 1 godz. Pić 1/3 do 1-2 szklanki przecedzonego naparu 2-3 razy dziennie. Małym dzieciom podawać po 1 łyżeczce, starszym po 1 do 2 łyżek kilka razy po jedzeniu w ciągu dnia. Napar można osłodzić miodem lub cukrem.

 

Źródło:Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1987.

Sieci społecznościowe

Tagi