Okradani z dzieciństwa

W jakich sytuacjach możemy być okradani z dzieciństwa ?

To nadużycia rodziców są tego przyczyną. Jesteśmy okradani z dzieciństwa, ponieważ rodzice są niedojrzali psychicznie, intelektualnie, emocjonalnie i przerzucają na dziecko własne deficyty.

Nadużycia mogą pochodzić z kilku źródeł: 

  • Brak świadomości ze strony rodziców; wymierzenie nieuzasadnionej kary, rodzice zapomnieli o błędzie i nigdy to tego nie przyznali się. 

W umyśle dziecka pozostanie poczucie niesprawiedliwości,

  • Trwanie w błędzie. Dorośli sądzą, że pomagają dziecku,  ale narzucają systematycznie swój światopogląd i przekonania oraz sposoby budowania relacji z innymi.

Praktycznie rezygnuje się z oryginalności dziecka. Zazwyczaj są to powtórzenia przekazane przez drzewo genealogiczne.

  • Zamierzone nadużycie – to fizyczne i emocjonalne  cierpienia.

Dziecko zostaje odciągnięte od głównej swojej aktywności, a mianowicie od zabawy, która jest mu potrzebna na poziomie fizjologicznym i psychologicznym.

Niedojrzałość rodziców może przybierać wiele form.

Zaniedbywanie swoich obowiązków rodzicielskich (np. uzależnienia od alkoholu i narkotyków, nieodpowiedzialność) zmusza dziecko do fizycznego i mentalnego przetrwania. Często zdarza się że, rodzice także zmuszają aby od wczesnego wieku dzieci pracowały zarobkowo.

Narzucają emocjonalne rozmowy lub obowiązki niewspółmierne do wieku.

Nieodpowiedzialność rodziców przejawia się także w braku zapewnieniu edukacji, przerzucenie opiece innych ludzi, maltretowaniu (liczne kary za popełnianie błędy).

Dzieci doświadczają ogromnego cierpienia, a w późniejszym życiu czują niepewność, stłumiony gniew i żal ponieważ nie mogą  się skonfrontować z nieobecnymi i infantylnymi rodzicami.

Przesadni normatywni dziecinni rodzice przekazują skostniałe standardy edukacyjne (niechęć do kreatywności, podejrzliwość tego co nieznane). Dużo jest prac na ten temat napisanych i pewnie rozumiesz co mam na myśli.

Także narzucone normy powodują, że dzieci przez większą część życia przywiązane są tzw. „kajdanami” do domu w którym się urodzili. Zależność od rodzinnych opinii, moralności,poglądów nie pozwala się uwolnić dorosłemu dziecku nawet gdy mieszka bardzo daleko.

Nadopiekuńczość rodziców to kolejna forma niedojrzałości rodziców. Rodzice na nieuświadomionym  poziomie dążą do tego, żeby ich potomek mieszkał bardzo blisko nich. Rozbudowują w psychice dziecka strach wobec innych dorosłych i społeczeństwa, zapominając o tym, że dzieciństwo jest z jednym z etapów ludzkiego rozwoju.

Główną konsekwencją nadużyć jest brak miłości do życia. Łatwiej nam dostrzec dawne krzywdy w innych ludziach niż w sobie. Rozwiązaniem jest konfrontacja twarzą w twarz oddzielnie z każdym z rodziców w neutralnym miejscu. Jeśli rodzice nie żyją konfrontacja może odbyć się przy ich grobie. Powodzenia.

 

W zdrowiu

John Mark Linden

John Mark Linden

Autor

Pasjonata filozofii, ekonomii, neurofinansów, neurobiologii, neuroregulacji, psychoedukacji, totalnej biologii oraz psychoterapii.

Inspirujący doradca, nauczyciel,  oferuje swoim czytelnikom alternatywną, przywracającą człowiekowi siłę wewnętrzną. 

Przedkłada język przełomowych odkryć naukowych na łatwe do zastosowania porady i podaje konkretne odpowiedzi na pytania.

Prezentuje nowy sposób myślenia o człowieku i świecie. Jego ogromna dociekliwość i niezłomność w odkrywaniu prawdy tworzy niezwykłą charyzmę urzekającą każdego.

"Najpierw analiza przyczyn, potem synteza -  pozbieranie wszystkiego razem i ustawienie równowagi - wszystkiego w sobie".

 

 

 

Wszystkie artykuły autora

Sieci społecznościowe

Tagi