Ostropest plamisty prof. Elżbieta Pisulewska

Ostropest plamisty (Silybum marianum) należy do rodziny astrowatych (Astraceae). Jest gatunkiem pochodzącym z Basenu Morza Śródziemnego, skąd rozprzestrzenił się do Północnej i Południowej Ameryki, Australii i Nowej Zelandii. Obecnie jako roślina lecznicza uprawiany jest w Europie, w tym także w Polsce, oraz w Azji. W Polsce jest gatunkiem jednorocznym. Roślina pokrojem przypomina oset. Łodyga ma wysokość od 1 do 2 m. Liście są duże z charakterystycznymi białymi plamami
i kolczastymi brzegami. Kwiaty barwy purpurowej zebrane są w koszyczki, które otoczone są kolczastymi łuskami. Ostropest kwitnie w lipcu, a kwiaty są licznie odwiedzane przez pszczoły.  Owocem jest niełupka o długości ok. 1 cm, dojrzała ma ciemną barwę. Jako roślina lecznicza ostropest znany jest od ponad 2000lat. O właściwościach leczniczych decyduje kompleks flawnolignanów, określanych ogólnie jako sylimaryna.

Sylimaryna kumulowana jest w okrywie owocowej, a zawartość w owocach wynosi 1-4%. Sylimaryna wyekstrahowana z owoców jest składnikiem wielu leków wątrobowych. Owoce ostropestu zawierają około 20% białka i około 25% oleju, w którym występuje także sylimaryna oraz tokoferol.

 

Ostropest plamisty (Silybum marianum) mielony pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego, swoim wyglądem przypomina oset. Ziarna ostropestu charakteryzują się wysoką zawartością błonnika pokarmowego, który pozytywnie wpływa na pracę jelit. Są także bogatym źródłem białka, a zawarta w nich sylimaryna działa ochronnie na wątrobę, wpływa na jej zdrowie i wspiera regenerację komórek wątroby. Dodatkowo ostropest pomaga utrzymać zdrowe serce i wspiera utrzymanie prawidłowego poziomu glukozy we krwi. Mielony ostropest plamisty można dodawać do potraw (zup, gulaszu,), sałatek, omletów, płatków śniadaniowych, soków, koktajli owocowych, a także do pieczywa i past kanapkowych.

Składniki: 100% zmielony owoc ostropestu plamistego (Silybum marianum)

 

Sposób przygotowania: Dodawać do potraw lub zalać wodą lub innym płynem, wypić po 5 minutach po spęcznieniu.  Po spożyciu obficie popić wodą.

Elżbieta Pisulewska, Tajemnice ziół zastosowanie w żywności, żywieniu, dietetyce i kosmetologii, Krakowska Wyższa Szkoła Promocji i Zdrowia, Kraków 2016, str.  89

 

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska

Autor

prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska – pracuje na Wydziale Rolniczo-Ekonomicznym Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Prowadzi badania dotyczące technologii uprawy roślin zbożowych, strączkowych, oleistych i zielarskich oraz jakości uzyskanych plonów. Badania nad roślinami zielarskimi dotyczą zarówno plantacji produkcyjnych gatunków przyprawowych i leczniczych, jak i sposobu wykorzystania surowców. Jest autorem lub współautorem ponad 200 pozycji wydanych drukiem. Przebywała na stażach naukowych w Anglii, Irlandii i Holandii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Agronomicznego oraz Polskiego Towarzystwa Technologów Żywności.

Wszystkie artykuły autora

Sieci społecznościowe

Tagi