Relaksujący olejek z sandałowca

Łacińska nazwa santalum wywodzi się z sanskrytu (chadan) lub z perskiego sendul bądź z arabskiego sandal.
Poza charakterystyczną wytrzymałością drewna sandałowiec nie ma znaczących właściwości terapeutycznych i prawie nigdy nie bywa wymieniany jako roślina lecznicza. Niemniej działa moczopędnie, antyseptycznie i zmiękcza skórę dzięki olejkowi będącemu źródłem kwasu ksymenowego, wywierającemu wpływ na światło naczyń krwionośnych.
Sandałowiec jest przede wszystkim wykorzystywany w kosmetyce jako olejek eteryczny o przyjemnym, silnym, a jednocześnie lekkim zapachu; jest lubiany zarówno przez mężczyzn, jak i przez płeć piękną.
Olejek sandałowca można stosować w leczeniu zapalenia pęcherza moczowego oraz rzeżączki. Ma właściwości tonizujące, obniżające gorączkę oraz ściągające.
Olejek sandałowy pomaga się zrelaksować i likwiduje zmęczenie umysłowe.
Sandałowiec biały jest drzewem półpasożytującym na innych, bowiem przyczepia się do ich korzeni swoimi przyssawkami korzeniowymi. W dawnej medycynie wyciągi z jego drewna (bogatego w garbniki, olejek lotny i żywice) były stosowane jako leki ułatwiające trawienie i przeciwgorączkowe, a także na trudno gojące się rany i w stanach zapalnych skóry. Aromatyczny olejek sandałowy znalazł zastosowanie w przemyśle perfumeryjnym, a pałeczki z drewna sandałowego są znane jako kadzidełka oferowane w sklepach indyjskich.


Źródło: Giuseppe Bertelli Motta, „Lecznicze rośliny Biblii”, Wydawnictwo Esprit, Kraków 2016

Sieci społecznościowe

Tagi