Skrzyp polny na problemy skórne

Skrzyp polny ( znany również jako: jedlinka, chwoszcz, krzemionka, koszczka, strzępka, koński ogon, kostka, przęślica), to roślina wieloletnia, 7-30 cm wysokości, wydaje dwa rodzaje pędów – zarodnikowe wczesną wiosną i płonne, pojawiające się później. Pędy zarodnikowe żółtobrunatne, soczyste, nierozgałęzione, z dużymi pochwami lejkowato rozdętymi, o 8-9 ząbkach. Pędy płonne, zielone, gęsto, okółkowo rozgałęzione, pochwy zielone z biało obrzeżonymi ząbkami. Cała roślina jest szorstka, przy zgniataniu charakterystycznie skrzypi. Występuje na podmokłych polach, przy drogach, rowach, na glebach kwaśnych.

Surowcem zielarskim są płonę pędy skrzypu polnego (Herba Equiseti). Skrzyp zbiera się w dni pogodna, w końcu czerwca i w lipcu. Ścina się choinkowate pędy posiadające barwę jasnozieloną bez brunatnych rdzawych plam. 
Ziele skrzypu polnego zawiera flawonoidy (izokwercytrynę, galuteolinę, ekwizetrynę), saponinę ekwizetoninę, alkaloid nikotynę, karotenoidy, kwasy organiczne i sole mineralne (krzemu i potasu). Zawiera do 10% krzemionki.
Ziele skrzypu działa moczopędnie oraz jest bogatym źródłem soli mineralnych. Stosowane jest jako łagodny środek moczopędny w schorzeniach dróg moczowych oraz jako środek pomocniczy w leczeniu gruźlicy i miażdżycy naczyń krwionośnych oraz lżejszych przypadków cukrzycy. Poleca się go ludziom w wieku starszym celem uzupełnienia mikroelementów i soli mineralnych. Zewnętrznie stosowany jest przy zapaleniu spojówek (płukanie), a w postaci okładów przy różnych chorobach skóry (wysypki, oparzenia, owrzodzenia i stłuczenia) oraz na trudno gojące się rany. Napar z ziela skrzypu jest używany do mycia głowy przy wypadaniu włosów. Odwary stosowane są do przemywań lub kąpieli w chorobach skórnych.
Odwar: 2 łyżki stołowe ziela zalać dwiema szklankami wody i gotować 30 minut, a następnie odcedzić. Pić 2-3 razy dziennie po pół szklanki. Można także stosować sok ze świeżego ziela.

 

Źródło: herbae.pl

Sieci społecznościowe

Tagi