Święta Hildegarda i... drzewa

Trzecią księgę dzieła PHYSICA Święta Hildegarda poświęciła drzewom i krzewom. Uważała, że „wszystkie drzewa, podobnie jak zioła, mają w sobie ciepło lub zimno”, przy czym „drzewa uszlachetnione, które są urodzajne i wydają odpowiednie owoce, są bardziej ciepłe niż zimne”. Zachęcała do korzystania w kuchni z owoców takich drzew i krzewów jak: kasztan jadalny, jabłoń, tarnina, pigwa czy malina. Z pączków jabłoni robiła lek na migrenę, sok z młodych liści orzecha włoskiego, który – jak pisała – „przypomina silnego wojownika pokonującego tych, którzy są od niego mniejsi”, wykorzystywała do leczenia chorób skórnych. Przekazała nam też bogatą symbolikę drzew.

Gorący i silny bukszpan, którym niebawem umaimy wielkanocne koszyki, oznacza hojność.

Lipa – przemijalność (gwałtowne ciepło lipy wpływa ponadto łagodząco na serce).

Buk ulepsza wszystkie soki w człowieku i symbolizuje dyscyplinę.

Cis oznacza wg Hildegardy radość i przynosi zdrowie.

Sosna – smutek, a mimo to uzdrawia oczy.

Jesion – radę, czeremcha – śmiałość (zawiera letnie ciepło), dzika róża – przychylność.

Tarnina to zuchwałość, laur – wytrwałość (jego liście są dobre na żołądek).

Drzewo oliwne oznacza współczucie (oliwą z oliwek św. Hildegarda radzi smarować skórę).

Cytrynowiec – cnotliwość (pomocny w gorączce), cyprys – Bożą tajemnicę.

 

Piękne bogactwo znaczeń, prawda?

Przepraszam za taki może mało kulinarny wpis, ale chciałam zaapelować o szacunek do drzew – są dawcami tlenu, pożywienia, lekarstw i wszelkiego dobra, które do nas przenika.

 

Źródło: www.hildegarda.edu.pl

Sieci społecznościowe

Tagi